Fanlog header image 1

27 februari 2010

Van Fanlog via Het Vervolg naar De Koude Kalkoen

Fanlog Radio 1 Journaal ging op 11 juli 2005 van start op initiatief van Jeanne Doomen.
Op 1 maart 2010 gaf zij het stokje over aan een nieuwe groep Fanloggers.
Zij gingen door als “Fanlog R1J – Het Vervolg.” Op 1 juni 2010 stopte deze site met het plaatsen van berichten.

Jeanne zelf schrijft op De Koude Kalkoen over Radio 1 en dus soms ook over het Radio 1 Journaal.
Niet consequent, zeker niet elke dag.
Alleen als zij zin heeft om lekker aan te klooien.

door Jeanne | 12:27 pm | 15 reacties

27 februari 2010

Afscheid

bertfanlog

door Fanlog | 9:33 am | 4 reacties

27 februari 2010

Transparantie en spijt na seksueel misbruik door paters

‘Sorry’ is niet the hardest word voor de congregatie der Salesianen. Integendeel. Overste Herman Spronck, die een onderzoek aankondigt naar het seksueel misbruik op het internaat in ‘s-Heerenberg, biedt op voorhand al zijn excuses aan. En hij is blij dat hij dat nu kan doen “via de radio”.
“Het kan zwak lijken,” zegt hij wanneer Bert van Slooten zich verrast toont, “maar seksueel misbruik is heel verkeerd en mócht het gebeurd zijn: spijt”. En ze gaan verder dan dit ene incident. Ze willen een algemeen onderzoek: “Hebben wij misschien zaken op een manier geregeld die nu niet meer adekwaat overkomt.”

Kerkdeskundige collega-journalist Gerard Klaasen (KRO) prijst de aanpak: “transparant”.
Chapeau voor hoe de Nederlandse religieuzen dit doen.”
De Salesianen, waarvan de meeste mensen tot gisteren nooit hadden gehoord, blijken niet alleen een erg oude orde. Ze hebben ook macht. Waar vroeger de Jezuïeten dicht bij de paus stonden, is dat tegenwoordig de orde van Don Bosco. Een orde die zich vooral bezig houdt met de jeugd.
En de meeste Salesianen, wil Klaasen kwijt, kent hij als “ijverige, betrouwbare personen die in fatsoenlijk pastoraat staan tegenover jongeren”.

Complimenten voor de geweldige spin van de r-k kerk.
Hoe binnen 12 uur van vieze kindergrijpers te veranderen in transparante excuusp(r)aters.

door Jeanne | 8:23 am | 1 reactie

27 februari 2010

Goud

Nicolien Sauerbreij heeft goud gewonnen op de parallel-reuzenslalom.
“Bizar, ik heb er geen woorden voor, ik kan het niet geloven” zegt ze tegen Edwin Cornelissen.

Ze heeft wel gedroomd van een medaille. Een paar keer zelfs. Maar dat was van brons.
Nu willen we weten, verwoordt onze sportverslaggever ons aller diepste wens, “wat gebeurt er dan als je ziet dat je gewonnen hebt?”
Nicolien Sauerbreij: “Het is ongelooflijk, ik sta nog een beetje te shaken.”

Ik vat het maar samen als: ze is hartstikke blij.

door Jeanne | 7:26 am | nog geen reacties

26 februari 2010

Ruimte voor herinneringen

Koninginnedag 2010 wordt in Apeldoorn een beladen dag. En daarmee is in het programma zorgvuldig rekening gehouden, horen we van Simon Boon, van de Oranjevereniging in Apeldoorn.

“Het was een opgave om de gebeurtenissen van 2009 in het programma te verweven,” geeft Boon toe. Maar hij vindt dat het goed gelukt is. In de buurt van ‘De Naald’, waar vorig jaar die beruchte zwarte auto het publiek in reed, wordt een ingetogen kunstmarkt gehouden “omdat kunst een andere manier biedt om naar de dingen te kijken”. Met pal naast ‘De Naald’ aandacht voor glaskunst “als antwoord op de kwetsbaarheid”.

Op 29 april wordt in Apeldoorn het monument onthuld dat herinnert aan het incident. Maar in het programma van de 30e zijn verder geen geen bijzonderheden opgenomen. Al wordt het “een dag die ruimte biedt aan herinneringen”.

Geen wereldnieuws. Maar wel een boeiende vooruitblik op een dag die Apeldoorn straks met gemengde gevoelens zal vullen.

door Hansje | 7:00 pm | nog geen reacties

26 februari 2010

Lezen in 3D

Er schijnen mensen te zijn die hoofdpijn krijgen bij het bekijken van 3D-films. En dat heeft dan niks te maken met de kwaliteit van die film, maar met het feit dat hun hersenen en ogen in de war raken door het 3D-effect, legt onderzoeker Wijnand IJsselstein van de TU Eindhoven uit.

Daar hebben hij en zijn onderzoeksteam nu iets op gevonden. Een leestest, die uitwijst of je aanleg hebt voor zo’n ‘botsing van mechanismen’. Je leest een tekst in 2D én een tekst in 3D, en dan wordt gemeten of de leessnelheid verschilt. Die test zou ingebouwd kunnen worden in de schermen van 3D-tv’s en spelcomputers.
“Je kunt toch ook gewoon een keertje kijken? Dan weet je het ook!” stelt Lucella voor.
“Eh… ja, dat is natuurlijk ook mogelijk,” lacht IJsselstein.

Soms is één zinnetje genoeg om de overbodigheid van sommige onderzoeken aan te tonen…

door Hansje | 6:49 pm | nog geen reacties

26 februari 2010

Tel uit je winst

Het Hooggerechtshof van Thailand heeft bepaald dat oud-president Thaksin 1 miljard moet betalen. Thaksin werd in 2006 ten val gebracht vanwege zijn corruptie, die later ook door de rechter bewezen werd geacht. “Het was een indrukwekkende lijst beschuldigingen die vandaag werd voorgelezen,” zegt Michel Maas.

Thaksin is in de jaren van zijn bewind héél erg rijk geworden. Van zijn kapitaal is nu 1,7 miljard in handen van de overheid. Daarvan mag hij dus 0,7 miljard houden. Omdat ie, zo hebben de rechters uitgerekend, al hád voordat hij president werd. “Ik denk dat Thaksin erg tevreden zal zijn met deze uitspraak,” veronderstelt Michel. “En hij hoeft niet de gevangenis in?” is Lucella Carasso verbaasd. Eigenlijk wel, want eerder werd hij al veroordeeld tot twee jaar cel. Maar hij is gevlucht naar het buitenland om aan die straf te ontsnappen. Op dit moment zit hij in Dubai, maar meestal vertoeft hij in Cambodja.

Ondanks zijn schandalige zelfverrijking heeft Thaksin nog steeds veel aanhangers, vooral op het Thaise platteland. Omdat er vandaag, na de uitspraak van het Hooggerechtshof, acties werden verwacht, was er veel politie op de been. Maar er gebeurde niets. Wel hebben aanhangers een grote demonstratie aangekondigd, die over twee weken zal plaatsvinden. Zó groot dat ze de regering ten val zullen brengen, denken ze zelf. “Maar zover zal het niet komen,” denkt Michel. “Maar ze kunnen wel voor grote chaos zorgen.”

Slim mannetje, die Thaksin. Mooi op tijd het land uit om vrij man te blijven. En na vandaag ook nog meer dan genoeg geld om de rest van zijn leven de hele wereld over te reizen.

door Hansje | 6:30 pm | nog geen reacties

26 februari 2010

De open zenuw van de katholieke kerk

Ook in Nederland vergrepen paters zich in de jaren zestig en zeventig aan jongens en oh! wat doet de huidige bisschop Hurkmans holier than thou als het gaat om ter communie gaan van homoseksuelen die hun gevoelens niet verdringen.

Robert Chesal van de Wereldomroep ging speuren, vond een man die als jongen van 11 in het Don Rua klooster in ‘s-Heerenberg door een Pater Salesianen was misbruikt. Hij zocht contact met Joep Dohmen van NRC Handelsblad die eerder over misbruik had gepubliceerd en samen kregen zij het verhaal rond.
Waarbij bleek dat het destijds al bekend was, maar dat er behalve een vaag ‘zegt sorry’ niets mee is gebeurd. En wat ook bleek: de huidige bisschop van Rotterdam, Ad van Luyn, was toen leraar in ‘s-Heerenberg. Die wil nu niets zeggen.

Wie wel iets wil zeggen is bisschop Hurkmans. Over het weigeren van de communie aan de prins Carnaval in Reusel omdat die een vriend heeft. “De communie is het allerheiligste dat de kerk heeft,” zegt hij tegen Maino Remmers. Waarmee je “belijdt dat je een eenheid hebt met de kerk”. En die kerk zegt néé tegen homo’s. Nou ja – tenzij ze alleen vóelen maar daar niets mee doen (zou masturbatie eigenlijk wél mogen?).
Henk Krol van de Gaykrant, die het gesprek met Hurkmans had aangevraagd, zegt (doet?) dat hij anders had verwacht. Jezus zegt immers: iedereen is welkom. “Maar ik vraag me af of de kerk van Rome nog wel de kerk van Jezus Christus is.”

Hurkmans zegt dat hij worstelt. Omdat seksualiteit een open zenuw is. Ook van de kerk.
Jammer nou, maar er schiet me even geen valse afsluitende zin te binnen.

door Jeanne | 6:20 pm | 1 reactie

26 februari 2010

Geen zorgen om de bak water die van de zuidpool op ons afkomt

Een ijsberg zo groot als Luxemburg is afgebroken van de zuidpool en is nu op drift.
“De ijsberg is zo groot dat hij mogelijk de komende tientallen jaren de oceaanstromen en weersystemen kan beïnvloeden” lees ik elders maar Herman Ridderinkhof van het NIOZ stelt ons gerust.
Het gebeurt wel vaker, zegt hij. Elke 50-100 jaar (wat ik zéér zelden vind). De ijsberg gaat niet de hele oceaan over maar zal naar verwachting in een ondiep zeegebied vast komen zitten en dan gaan smelten.

“Dat wordt dan een enorme bak water!” stelt Lucella Carasso het plastisch voor. Klopt – maar niet in 1x, maar geleidelijk. Al wil Ridderinkhof niet ontkennen dat hierdoor de warme golfstroom in de Atlantische oceaan die ons klimaat beïnvloedt kan worden verstoord.
“Krijgen we dan nóg koudere winters dan dit jaar” vraagt onze presentator en ik hóór haar bijna rillen.
Ook dit wil de deskundige nuanceren. Je hebt nu eenmaal warme winters en koude winters, dat is een normaal proces net zoals het afbreken van de ijsberg een normaal proces is.

Maar toch, houdt Lucella Carasso vol, áls er effect is, is dat dan voor één of twee jaar of langer? Het voorspellen van warm/koud voor zomers of winters staat nog in de kinderschoenen, zegt Ridderinkhof. “We zijn daarmee pas een paar jaar bezig.”

Wij, de mensen in Nederland moeten zich er dus niet zo druk over maken.
Wie dat wel moeten doen zijn die zielige pinguïns die nu nog opgewekt een stukje nieuwe natuur bekijken op hun ijsblok om dat over een tijdje onder de voetjes te voelen wegsmelten.

door Jeanne | 5:16 pm | 1 reactie

26 februari 2010

Hulp in Haïti: “Een grote uitdaging”

108.900.000 euro. Een enorm bedrag dat Nederland heeft ingezameld voor het door ‘de aardbeving’ getroffen Haïti. Marcel Oosten spreekt in het Radio 1 Journaal met Farah Karimi, de voorzitter van de Samenwerkende Hulporganisaties (SHO). Zij vertelt dat de actie vandaag stopt, maar er komt nog dagelijks geld binnen. “We werven niet meer actief, maar we weten dat er in het land nog acties gaande zijn.” Tot 26 maart is het mogelijk geld over te maken op giro 555.

Karimi kan nog geen exacte cijfers geven over hoeveel geld er is uitgegeven. Dat wordt pas in april duidelijk. Waar het geld aan uitgegeven is, weet ze wel: “Aan directe noodhulp: noodonderdak, medische hulp, water, sanitatie, voedsel en bescherming van kinderen.” Tijdens de grootschalige inzamelingsactie, kwam meerdere malen naar voren dat – de SHO had geleerd van de tsunami – het geld ook aan wederopbouw zal worden uitgegeven. “Het bedrag zal in twee tot vijf jaar worden uitgegeven,” vertelt Karimi. “De noodhulpfase kan zelf langer dan zes maanden duren, omdat regen en het orkaanseizoen de hulpverlening moeilijk maakt.”

Oosten wil concrete dingen weten. “Hoe gaat u het geld eigenlijk verdelen?” vraagt hij. “Organisaties als het Rode Kruis, Cordaid, Unicef en ICCO krijgen volgens een vast percentage een bedrag en moeten aangeven waar ze het geld aan uitgeven.” Maar de vraag is: werkt het ook? “Kunnen de organisaties hun werk goed doen?” Karimi antwoordt: “Het is heel moeilijk, de logistieke problemen duren voort.” Niet alleen de distributie hindert de hulpverlening, ook goedbedoelde individuen. “Individuele hulporganisaties maken het ook moeilijk om hulp in Haïti goed te distribueren. Het is een grote uitdaging.”

Een duidelijke, concrete ‘update’ van de SHO. Iedereen is wat voorzichtiger en wil duidelijk weten wat er met het geld gebeurt, na de duistere kant van de tsunami-inzameling. En de NOS blijft in de gaten houden waar het geld naartoe gaat. Lees dit artikel, en luister iedere maandag naar het dagboek van Haïtiaan Handy Tibert.

door Robbie | 9:48 am | 1 reactie

26 februari 2010

Applaus, bloemen en staande ovaties: Wilders in Almere

Michiel Breedveld twitterde gisteravond er al op los: de PVV loopt warm voor de gemeenteraadsverkiezingen. In tientallen tweets berichtte hij over Wilders als talkshowhost, bloemen en staande ovaties. Tweehonderd man waren aanwezig bij een zwaarbewaakte bijeenkomst in Almere. Natuurlijk deed Breedveld ook vanochtend in het Radio 1 Journaal verslag, in een mooie reportage.

Langdurig applaus, minutenlang applaus is te horen. Ondertussen komt Wilders de zaal binnen, zo te horen terwijl ‘The eye of the tiger’ door de speakers schalt. “… verbod op hoofddoekjes … allemaal rare multicultisubsidies … het college weet van gekkigheid niet wat ze met uw geld moeten doen … wat we zelf verdienen, willen we ook zelf houden … verlagen van de OZB … afschaffen rioolrecht … lagere lasten in Almere …”

Mooie quotes van Wilders te over, Breedveld heeft ze maar achter elkaar gemonteerd en er onafgebroken applaus onder gemonteerd. Iets wat verschillend op te vatten: is dit positieve beeldvorming, of is het een tikkeltje cynisch, waardoor de sfeer in de bijeenkomst duidelijk wordt?

Speerpunt
Het belangrijkste speerpunt van Wilders bij de gemeenteraadsverkiezingen in Almere is dat hij geen hoofddoekjes in de openbare gebouwen wilt zien. “Dat is belangrijk, ik zie al 20-25 jaar teveel hoofddoekjes,” vertelt een bezoeker. “Frankrijk geeft het goede voorbeeld, ik ben er voor.” “Begrijpt u dat anderen niet begrijpen waar Wilders het over heeft?” vraagt Breedveld aan een ander. “Een hoofddoek is symbool voor de islam, een ideologie dat haaks staat op een democratische samenleving. Dat wil je dus niet zien.”

Behalve de inhoud valt de enorme beveiliging Breedveld op. Gisteren twitterde hij al dat zijn apparatuur op explosieven werd gecheckt. Zeggen dat je PVV stemt, kan niet overal op steun rekenen. “In dit klimaat, durft u nog te zeggen waar u voor staat?” vraagt Breedveld.  “Ja, maar ik merk dat mijn omgeving tegen is, dat ze mij als extremist zien.” Een ander vult aan: “Het is toch verschikkelijk dat je persoonlijk wordt aangesproken in plaats van op je standpunt? Dat moeten meer mensen doen, zeggen wat ze vinden.”

Ik voorspel dat het de komende dagen nog Almere voor en Almere na is. De PVV zal nog veel verslaggevers, satellietwagens en camera’s naar de stad trekken. Met woensdag als climax: de gemeenteraadsverkiezingen. Dan zullen we zien of de PVV net als bij de Europese verkiezingen daar de grootste wordt. Zien, horen op Radio 1 en lezen op Twitter.

door Robbie | 9:24 am | nog geen reacties

26 februari 2010

Maastricht neemt hartverwarmend afscheid van burgemeester Leers

“Was het een goeie burgemeester, meneer?”
Joris van de Kerkhof zegt in het Filiaal ‘adieu’ tegen Gerd Leers die vanavond wordt uitgezwaaid door de Mastreechter Staar, André Rieu (vanuit Zürich) en ook nog een hoop gewone mensen.

Spoken
Leers was een goeie burgemeester. Wie de Filiaalhouder ook aanspreekt, men is het eens. En dat gedoe met dat vakantiehuis in Bulgarije: “Ze spoken allemaal wat uit, hè” en “een foutje maken we allemaal wel eens”.
Verder heeft Leers mooie projecten opgezet en, zegt een Maastrichtenaar spontaan, hij is goed opgetreden tegen Vinkenslag. Vinkenslag! Dat treft, want Joris van de Kerkhof heeft Vinkenslag (nu: De Karosseer)-woordvoerder Scheffer aan de lijn: “Eerst was het niets, hè, tussen u en de burgemeester.” Ja en ook een beetje nee maar in elk geval vindt hij Leers nu “een zwaar verlies voor Maastricht” en “een prachtkerel voor heel Maastricht”.

Hartverwarmend
“Ongelooflijk hartverwarmend” noemt de oud-Burgemeester de vele reacties (op tafel ligt een stapel van 4000 brieven). Hij snapt het wel: er is een band en die gaat niet verloren. Omdat hij “een mensenburgemeester” was: “Die functie was alleen een middel.”
Zou hij willen terugkeren als burgemeester van Maastricht. Nee. “Je hebt een beperkte houdbaarheid als burgemeester. Je moet de tijd die je gegeven is optimaal benutten maar op een gegeven moment komt er een einde aan.”

Raar
Vanavond wordt het afscheid van Leers met acht satellietwagens via alle zenders verslagen.
JvdK: “Raar, hè?” Eigenlijk niet, zegt Leers nog nét niet. Het warme afscheid geeft “een ontzettend fijn, heel warm gevoel” waarvan hij hoopt dat hij dat “kan omzetten in nieuwe energie voor de publieke zaak.”

Waarmee Joris van de Kerkhof zélf Leers erg mooi heeft uitgezwaaid. Net genoeg terugblik op wat de man voor Maastricht heeft betekend en waarover hij is gestruikeld. Niet erg kritisch in de ondervraging maar dat zou op een feestdag ook niet passend zijn geweest.
Een hartverwarmend Filiaal, leen ik even de typering van de oud-burgemeester.

door Jeanne | 8:47 am | nog geen reacties

26 februari 2010

Jarig!

Morgen begint het weekend, maar vandaag bouwen we alvast een feestje op Fanlog.

andremeinema1Financieel redacteur André Meinema viert namelijk zijn verjaardag. En niet zómaar een verjaardag: het is zijn vijftigste!

Van harte gefeliciteerd namens alle Fanloggers, André. Geld, banken, economie – het zijn onderwerpen waar we niet altijd enthousiast van opveren, maar dankzij jou hebben we er vooral in deze ‘crisisjaren’ heel veel van geleerd. Dat we nu af en toe denken dat we het snáppen, hebben we aan jouw deskundige en heldere toelichtingen te danken. Blijf ons dus maar vaak bijpraten – en dan dit jaar vooral met verhalen over het herstél van onze economie.

Voor zulke bijzondere verjaardagen hebben we een heel speciale taart in het assortiment. En als kenner van het fenomeen ‘meevaller’ zul je ongetwijfeld meteen zien dat ie ook extra groot is… eet smakelijk!

taart50

door Fanlog | 12:03 am | 1 reactie

25 februari 2010

Volkskrant

Eind maart is het zover, als één van de laatste kranten verschijnt ook de Volkskrant op tabloidformaat.

Bert van Slooten vraagt aan Piet Bakker van de Hogeschool Utrecht wat er nu werkelijk gaat veranderen.
Door kleinere pagina’s is er minder plaats voor tekst, de journalisten moeten puntiger schrijven. Bezuinigen op ruimte voor advertenties zit er natuurlijk niet in.
Bakker voorziet geen probleem voor de lezers. Kleiner formaat, de krantenlezers zijn er inmiddels wel aan gewend.
Het leest lekker weg aan de keukentafel en niemand hoeft meer te vragen “waar is vader?”. Vader verdwijnt niet langer achter de krant.

Of tabloidformaat een doorslaand succes is? Bij het AD is het anders gelopen. Deze luisteraar vermoedt dat de regio-indeling daar schuld aan heeft.
Nu de Volkskrant een andere drukker krijgt is dat ook een reden om op klein over te stappen. Moderner en praktisch. Twee vliegen in één klap.
En met tabloidformaat is ook goed te meppen.

door Anjo | 7:29 pm | nog geen reacties

25 februari 2010

Het blijven roofdieren

Zwemmen met een orka is als wandelen met je hond.
Een opmerkelijke uitspraak gezien het horror moment in het Amerikaanse SeaWorld. Daar werd een trainster door de orka Tilikum gegrepen. De trainster verdronk.

Karin Alberts is in Harderwijk waar ze praat met Toinny Lukken, de voormalige trainster van de orka Gudrun. Is het niet gevaarlijk om met een orka te zwemmen, te knuffelen?
Toinny laat de luisteraar genieten van haar liefdevolle betoog.
Je kunt als je een dier begrijpt elk dier trainen, je kunt ook mensen trainen. Het is net als met kinderen, soms ga je even te ver. Haar collega’s vonden haar soms ook ver gaan.
Enthousiast vertelt ze verder over de jaren met Gudrun, haar band met dit toch behoorlijk grote dier. Ze laat even de gilletjes horen, haar manier van communiceren met de orka.

Hoe ze reageerde op het nieuws? Geschokt, met tranen in de ogen. Ze begrijpt niet waarom dat gebeurde.
Niemand kent de ware toedracht, maar als ik hier en daar lees blijkt Tilikum toch een orka te zijn met een “strafblad”.
Hoe mooi en lief ze ook kunnen zijn, het blijft een roofdier, een oppermachtig roofdier.

Ik denk dan aan BBC beelden hoe zo’n joekel van een orka soepeltjes de kant opschuift om een zeehond te pakken.
Een jankend kind is lastig, maar handzamer dan 6 ton orka.

Orka

door Anjo | 7:11 pm | nog geen reacties

25 februari 2010

Compassie of de centen?

Hulp bij zelfdoding, euthanasie, het blijft een gevoelig onderwerp.
Vandaag kwam een PG in het Verenigd Koninkrijk met een uitspraak.
Hieke Jippes doet verslag vanuit Londen.
Vanwege de wetgeving waren de Britten genoodzaakt om voor hulp bij zelfdoding af te reizen naar de Dignitas kliniek in het Zwitserse Zürich.
Bij thuiskomst werden de partner of kinderen dan vervolgd. Maximale straf, 14 jaar.

Met deze strenge straf in gedachten is een Britse vrouw vragen gaan stellen, tot aan het Hogerhuis toe. Zij wilde weten of de wet gaat veranderen, de vrouw lijdt aan MS en wil niet langer lijden. Kan ze afreizen naar Zwitserland zonder dat degene die met haar meereist het gevang in moet?

De wijze mannen en vrouwen hebben besloten dat als het om “compassie” gaat men niet zal vervolgen. Maar hoe kunnen ze er zeker van zijn dat het compassie is? Misschien wil de familie niet langer op de erfenis wachten.
Nog niet zo lang geleden gaf de BBC-presentator Ray Gosling toe dat hij zijn zieke vriend heeft gedood, gesmoord met een kussen. De vriend had AIDS, wilde niet meer. Deze vorm van hulp heet “mercy killing” en blijft strafbaar.

Zonder nu echt voor of tegen te zijn, ik hoop dat geen enkel zwaar ziek persoon naar Zwitserland hoeft af te reizen.

door Anjo | 6:55 pm | nog geen reacties

25 februari 2010

Grimmigheid in Den Haag

Een hoop rumoer in de vroege ochtend op Radio 1. Een halve minuut lang discussie, applaus, gejoel en geschreeuw, wat het lijsttrekkersdebat van Omroep West schijnt te zijn. VVD, PvdA en PVV zijn daar gisteravond flink met elkaar in aanraking gekomen. “U weet het helemaal niet! U weet het helemaal niet!” horen we PvdA-lijsttrekker Jeltje van Nieuwenhoven een aantal keer herhalen, doelend op PVV’er Sietse Fritsma.

“Hij houdt een heel verhaal over Islamitische scholen die moeten sluiten,” vertelt VVD-lijsttrekker Sander Dekker over de Fries Fritsma. “Dan vraag ik ‘Noem er eens één’, en hij valt helemaal stil. Zowel de PvdA als de VVD vliegen landelijke politici in, maar het gaat over het belang van Den Haag.”

“Ik ben 42, woon al veertig jaar in Den Haag, ik heb in de wijk gewerkt, bij de thuiszorg, als verpleegkundige,” vertelt Karen Gerbrands vervolgens, met een Haags accent. Geen voorstelrondje bij Lingo, maar een pleidooi voor de PVV. Ze is kandidaat-raadslid voor Wilders’ partij in Den Haag en weet wel degelijk van het reilen en zeilen in de Hofstad. “Ik heb soms zelfs met beveiliging over straat gelopen!” vertelt ze.

Bedreigend en grimmig, vindt ze de sfeer. “Het is nog steeds not-done dat je PVV stemt, laat staan dat je op de lijst staat.” En niet alleen zij heeft er last van, ook de kiezer. “Voor sommige mensen is het een belemmering om ervoor uit te komen dat ze PVV stemmen.” Geef dan in ieder geval het goede voorbeeld, door in de eerste plaats een lijsttrekkersdebat fatsoenlijk te voeren en niet uit te laten lopen op een grimmige en belachelijke vertoning…

door Robbie | 9:50 am | nog geen reacties

25 februari 2010

De harde hoorspelkern ontmoet de zitskiër

Knisper-knisper.
“De harde hoorspelkern is op Schiphol” introduceert Joris van de Kerkhof zijn Filiaal. Hij wuift de paralympische ploeg uit en heeft zowaar wat grint ontdekt om voor ons te treden.
De ploeg blijkt te bestaan uit zitskiër Kees-Jan van der Klooster, bondscoach Falco Teitsma, een assistent-coach en een materiaalman. Eén Nederlandse deelnemer maar? Klopt, en vier jaar geleden géén. Omdat NOC*NSF de lat hoog legt. Wie geen kans maakt op een medaille, kan het vergeten.

Van der Klooster maakt dus wel een kans. Wat komt omdat hij geen angst kent. Het is ook zijn motto: ‘No Fear!!’: “Ik heb altijd een uitdaging gezien in de wat extremere sporten.”
“Zo is het ook gebeurd” (invalide raken) zegt Joris van de Kerkhof en het klinkt een beetje als ‘had je maar niet zo wild moeten doen’. En het is niet eens wáar, reageert de sporter. Hij was in 2001 wel aan het snowboarden maar op het moment van de val (2,5 meter naar beneden op z’n rug) stond hij net stil.

Van der Klooster doet aan Super G, slalom en downhill (JvdK: “gekke naam, het is toch nooit naar bóven”). Tussen hem en de concurrentie is het een kwestie van honderdsten van seconden. Zodat het afhangt “van hoe de pet van de dag staat”.

Dat was het dan, dit Filiaal, als ‘R1J’s aandacht voor de Paralympics’. Alleen als onze landgenoot iets wint zullen we er opnieuw over horen zodat we ons even chauvinistisch kunnen voelen.
En wie zich afvraagt wat het nou helemaal voorstelt, dat zitskiën: kijk en huiver.

[Lees ook het weblog van Joris van de Kerkhof en beluister daar het interview dat hij met Kees-Jan van der Klooster had buiten de hectiek van de uitzending]

door Jeanne | 9:28 am | nog geen reacties

25 februari 2010

Turkish Airlines, een jaar later

“Luisteraars melden ons dat er een vliegtuig is neergestort op Schiphol…” twitterde Lara Rense exact een jaar geleden, om 10.37 uur. Als eerste. Het begin van dagenlange berichtgeving vanuit het weiland, ik zie de Jeroen de Jagers en Martijn Binks nog staan. En wat ik mij ook nog herinner: passagier Henk Heijloo aan de keukentafel, z’n overhemd nog met bloedvlekken.

“Hoe gaat het nu met u?” vraagt Rense een jaar later aan hem. “Naar omstandigheden, zal ik maar zeggen.” Heijloo is op dit moment aan het revalideren van drie hernia’s. Rense hoort van veel mensen dat ze er nog dagelijks aan denken. Ook Heijloo is er niet overheen: “Iedere stap die je zet, voel je en zet je weer in verband met de klap van vorig jaar.” Sinds een paar maanden heeft hij weer last van slecht slapen en concentratiestoornissen. “Op advies van de GGD ben ik weer begonnen met gesprekken met een psycholoog.”

Belangen
“Meneer Heijloo,” begint Marcel Oosten vervolgens, “Heeft u nog contact met medepassagiers van toen?” Dat heeft hij, onder meer door de stichting die hij heeft opgericht om de belangen van de passagiers te behartigen. “We zitten nu in afwachting van het rapport van Van Vollenhoven, maar zijn al met advocaten bezig om op individueel niveau de letselschades te verhandelen.”

Het beeld dat ik krijg van meneer Heijloo, is niet al te rooskleurig. Lichamelijke problemen, psychische problemen en verwikkeld in advocatenrompslomp. Iemand die alleen maar kan wensen dat hij regelmatig een psycholoog ziet, is de Turkse passagier die correspondent Bram Vermeulen in Istanbul opzoekt. Een bloemenkweker, die een jaar geleden naar Nederland vloog om bloemen te kopen.

Paniek
“Natuurlijk herinner ik mij nog ontzettend goed wat er gebeurde. Plotseling begon het vliegtuig hele rare bewegingen te maken. Mensen raakten in paniek, met name de Amerikaan die naast mij zat,” beschrijft hij. “En u?” vraagt Vermeulen. “Ik deed mijn handen op mijn knieën en wachtte af wat er ging gebeuren.” In zijn volgende herinnering zit hij – nog in zijn vliegtuigstoel – in de modderige akker. “Toen ik mij realiseerde dat ik buiten het vliegtuig was, begon ik rare vragen te stellen, zoals ‘Zijn we dan al door de paspoortcontrole geweest?’”

“Ik voel mij nog niet goed,” vertelt de man. “Het gaat helemaal niet goed: ik slaap slecht, ik zie weinig van het sociale leven.” En in Istanbul is er niemand die hem helpt. “Niemand zorgt voor mij.” Turkish Airlines neemt geen contact op, alleen de Nederlandse GGD belt de man maandelijks. “De enige die echt naar mij omkijken, zijn de Nederlanders. Daardoor voel ik mij beter. Ik had het niet beter kunnen treffen, de Nederlanders zijn de enigen die echt voor mij zorgen.”

Tijdens het gesprek met Henk Heijloo van een jaar geleden, is de vrouw van Heijloo een bloemen in vazen aan het zetten. Een ware bloemenzee was het, allemaal steunbetuigingen. De Turkse man moet het doen met een keer per maand een telefoontje. Hoe groot kan het contrast zijn…

door Robbie | 9:28 am | nog geen reacties

25 februari 2010

Onze presentatoren in de Olympische NOS-jas (met dank aan Lara)

nosjas

door Jeanne | 7:53 am | 1 reactie

24 februari 2010

Napraten over de wissel

Het zat erin, want er was vandaag maar één onderwerp van gesprek: de verkeerde wissel van Sven. En dus ook in de middaguitzending héél veel napraten, analyseren, terugblikken en (het kon niet uitblijven) voxpoppen. Met nog maar eens het radiocommentaar van het kennelijk meest dramatische moment van de eeuw.

Kou uit de lucht
Sebastaan Timmerman legt uit dat de voor 17.30 uur aangekondigde persconferentie van coach Gerard Kemkers a) pas om 18.30 zal zijn en b) geen persconferentie is, maar een gelegenheid voor de schrijvende pers om vragen te stellen. Gelukkig heeft hij de indruk “dat de kou tussen Kramer en Kemkers wel weer uit de lucht is”, zodat we voor de ploegenachtervolging vooralsnog niet hoeven te vrezen.
Sportmarketingdeskundige Marcel Beerthuizen analyseert wat de gevolgen zullen zijn op sponsorgebied. Zijn advies is: niks veranderen. Misschien is Sven Kramer na het drama van gisteren wel een grotere volksheld dan ooit. En trouwens, “schaatsen is alleen in Nederland belangrijk, en alle Nederlanders weten hóe hij zijn gouden medaille is misgelopen”. Dus Essent, TVM en zelfs Ernst&Young (“de coach verdient ook een medaille”) moeten hun filmpjes gewoon blijven uitzenden. Essent zou er zelfs nog iets leuks mee kunnen doen: tóch € 50 korting geven voor het goud dat Sven gewonnen zóu hebben.

Wisselwacht
Colette van Nunen voxpopt in Thialf en Ivar ten Velde mag wereldkundig maken dat ze bij zijn ijsbaan Twente dé oplossing hebben om dit soort incidenten te voorkomen: de wisselwacht. Een systeem met rode en witte lichtjes, geplaatst op de pionnetjes bij de kruising, die schaatsers de juiste weg wijzen. De KNSB is gematigd enthousiast – het kán een mooi hulpmiddel zijn, maar wisselfouten blijven hoe dan ook de verantwoordelijkheid van de schaatser. Nu is het afwachten op de ISU de reglementen wil aanpassen. “Wij zijn er klaar voor en kunnen de wisselwacht direct in productie nemen.”

Toekomst
Tot slot horen we Gio Lippens. Hij vertelt dat Erben Wennemars gisteren langdurig op bezoek is geweest bij Sven. Wat hij gezegd heeft? Waarschijnlijk niet veel. “Het belangrijkste is dat je vrienden er op zo’n moment zijn.”
En gelukkig richt Gio ons ook weer op de toekomst. Vanavond schaatsen de dames de 5000m (zonder Kemkers, want er doen geen TVM-schaatsters mee), komen de tweevrouws-bobsleesters in actie en wordt er geshorttrackt.

Zie je wel, het valt best mee: zelfs na zo’n foute wissel gaan de spelen – en het leven – gewoon door!

door Hansje | 8:05 pm | nog geen reacties

24 februari 2010

Even dimmen jij u!

Kamervoorzitter Gerdi Verbeet heeft demissionair premier Jan Peter Balkenende venijnig op de vingers getikt. Gisteren kondigde Balkenende aan dat hij op korte termijn wil overleggen met de fractievoorzitters van alle partijen en met de voorzitters van eerste en tweede kamer over welke onderwerpen het demissionaire kabinet wel en niet kon behandelen. En daarmee ging hij buiten zijn boekje, vond Verbeet.

In een afgemeten briefje heeft ze de premier laten weten dat het nog altijd de kamer is die bepaalt welke onderwerpen een demissionair moet laten rusten, horen we van Marcel Bril. En dat het ook de kamer is die de agenda bepaalt. In andere woorden: de premier moet even dimmen.
De fractievoorzitters denken er net zo over. “De premier is zó gefocust op ‘Balkenende V’ dat hij schijnt te vergeten dat ie nét Balkenende IV uit z’n handen heeft laten vallen,” zegt Alexander Pechtold. “In deze periode moeten we de partijpolitiek loslaten. Hier past terughoudendheid van het kabinet.”

Of dat loslaten van de partijpolitiek zal lukken, met gemeenteraads- én parlementsverkiezingen op komst, betwijfelt Marcel Bril. Maar zijn gesprekjes met de voorzitters van fracties en kamers kan hij uit zijn hoofd zetten. De kamer is al druk doende met een lijstje van onderwerpen die tot na de verkiezingen niet behandeld kunnen worden. Dat zal rond 8 maart klaar zijn. En daarna moet de premier netjes wachten op een uitnodiging.

Soms is daadkracht iets te véél van het goede…

door Hansje | 7:23 pm | nog geen reacties

24 februari 2010

Toch een Van Gogh

Het Zwolse museum De Fundatie blijkt een heuse Van Gogh in de collectie te hebben. Het schilderij is onderzocht door het Van Gogh Museum. En directeur Louis van Tilburg kwam tot de ontdekking dat het echt was.

Dat dacht kunsthandelaar Dirk Hanneman meteen al toen hij het in 1975 kocht. Maar niemand wilde hem geloven, omdat hij wel vaker ten onrechte meende in het bezit te zijn van grote meesterwerken. “Hij was de risée van de kunstwereld,” aldus Van Tilburg.
Na Hannemans dood kreeg De Fundatie het werk. Het is een afbeelding van molen Le Blute-Fin in Montmartre, gemaakt in 1886, het jaar dat Van Gogh in Parijs arriveerde. “Er zijn allerlei kenmerken die op de echtheid duiden,” vertelt Van Tilburg, “maar doorslaggevend is toch wel de stijl. Helemaal Van Gogh.”

“Komt zo’n ontdekking vaak voor?” wil Lucella Carasso weten. Integendeel. Sinds het samenstellen van de complete Van-Goghcatalogus in 1975 zijn er welgeteld vijf nieuwe werken van hem gevonden.
Leuk bericht. Dat mij achterlaat met nog maar één vraag: waar bewaarde De Fundatie het schilderij en waar komt het na vandaag te hangen?

door Hansje | 7:12 pm | nog geen reacties

24 februari 2010

Duitse boulevardpers treitert Duitse bisschop tot aftreden

Het hoofd van de Evangelisch-Lutherse kerk, de grootste kerk van Duitsland, treedt terug. Omdat Margot Kässman (tevens bisschop van Hannover) zaterdag is betrapt op dronken rijden. 1,54 promille alcohol had de vrouw in haar bloed en dat, vertelt Wouter Meijer, heeft de Duitse pers intussen vlijtig uitgerekend, betekent dat zij gezien haar sekse en postuur minstens een fles wijn in anderhalf uur soldaat moet hebben gemaakt.
Stom natuurlijk, maar moest de bisschop daarom nou meteen aftreden, vraagt Lucella Carasso. Het was niet haar eerste reactie. Dat was ‘geschrokken, was verkeerd, zal juridische consequenties aanvaarden’. En haar kerk liet het ook aan haar over wat ze er verder mee zou doen.

Maar. Toen waren daar alle boulevardkranten. Grote koppen. Schandpaal. En het wás ook wat ongelukkig: net een preek gehouden over vasten en geen alcohol. Bovendien is Kässman gescheiden, ook al geen propaganda voor het in kerkelijke kringen vaak tegen beter weten in hooggeprezen huwelijk. En to top it off: een nieuwjaarspreek tegen de oorlog in Afghanistan.

Lucella Carasso: “Is men nu tevreden in de media?”
Waarop Wouter Meijer komt met de verzuchting: “Je kent ons. Eerst melden we graag alle schandalen en dan zijn we geschrokken dat mensen aftreden.”
De presentator weet wat hij bedoelt. En ik ook.
Toch zou ik er wel een NOS-weblog van onze correspondent in Duitsland over willen lezen. Met wat over- en afwegingen en graag ook nog met voorbeelden en een hand in eigen boezem.
Maar Wouter Meijer weblogt niet.

door Jeanne | 5:58 pm | nog geen reacties

24 februari 2010

Lady in de politiek werd verliefd op die politiek

Bij de afsluiting van de ministerraad kregen we een mapje van de minister-president. Met daarin de ontslagbrief van mijn voormalige collega Ella Vogelaar. Die konden we als voorbeeld gebruiken voor onze eigen opzegging. Of de getekende brieven zaterdag voor twaalven bij de minister-president konden liggen.
Marcel Oosten citeert uit het laatste weblog van Jacqueline Cramer: “Dat klinkt zuur en pijnlijk.” Ze ontkent het niet en voegt “treurig” als kwalificatie toe. En (“ik sta bekend als lady in de politiek”) ze wil niet meedoen met moddersmijten en zwartepieten maar het was *niet* de schuld van de PvdA dat het kabinet is gevallen.

“Het boterde niet” stelt Lara Rense vast. Tussen personen dus. En dat mag zo wezen (Cramer geeft geen krimp) maar zélf kon ze wel met iedereen door 1 deur aangezien, zegt de oud-minister, “duurzaamheid van iedereen is”. Tuurlijk waren er “fikse discussies”, maar ze kwamen altijd overal uit.
Had zij als ‘chef groen’ de doelstellingen wel kunnen halen? Jazeker. Jacqueline Cramer aarzelt geen moment. En Tineke Huizinga: “Kan zij dat dossier wel aan?”
Geen kwaad woord over Huizinga (“met veel plezier mee gewerkt”) máár: “het zijn wel veel vaktechnische onderwerpen” en daarvan bakt Huizinga natuurlijk niks (laat ze als verwachting doorschemeren) maar (vergoelijkend) het zou voor *iedereen* een zware klus zijn geweest.

En nu? Campagne voeren. En dan verder in het volgende kabinet. Want Cramer is “een beetje verliefd geworden op de politiek” en heeft “een geweldige tijd gehad met fantastische mensen binnen het ministerie”.
Wat een heerlijke vrouw. Laat zich geen seconde van de wijs brengen, omzeilt blijmoedig alle klippen. “Ik ben dus demissionair, maar niet gedesillusioneerd” sluit ze dat laatste weblog af. Dat ook verder meer een positieve dan een zure instelling uitstraalt.

door Jeanne | 9:08 am | 1 reactie