Het bleek gelukkig vrij eenvoudig om in Amsterdam de ingrediënten voor dit gerecht te vinden. Toko’s te over!
Ik had gekozen voor twee kippenbouten en – enige creativiteit en eigen inbreng moet kunnen – speklapjes. Want dat zoutvlees leek me veel *gedoe* en het zuurkoolspek had kennelijk plaats moeten maken voor het voorjaarsassortiment. Het vlees ging gezellig samen in de braadpan.

Wat een heerlijk idee dat die ouderwetse Maggiblokjes nog bestaan! En zelfs de kleinste verpakking levert nog een fijne voorraad ‘voor later’ op.

De rest van de ingrediënten paste nog maar nét in het pannetje, als moest ik daarvoor eerst de kippenbouten ontleden. Wel deed ik de botten weer netjes erbij, omdat ik begreep dat die bepalend zijn voor de smaak.

Tajer blijkt na het ontdooien een wat onduidelijke substantie te zijn.
Omdat Clemens het recept vrij globaal had gehouden, moest ik ook wel af en toe spieken. Dat deed ik op internet. Daar las ik diverse keren de waarschuwing: Pas op, rauwe tajer is giftig! Dus ik heb na het aanmaken met sap en suiker maar niet geproefd…

De tweede laag tajer gaat over de mix. ‘t Is nu bijna klaar voor de oven!

Na een uur controleerde ik de pom en besloot ik ‘m nog een half uurtje door te stoven. Dit was het uiteindelijke resultaat.

En dit kwam er uiteindelijk op mijn bord. Geheel in stijl koos ik voor (zilvervlies) rijst en kousenband.

Het was heerlijk! En ruim genoeg voor een zelfde maaltje een dag later (dan is het nóg lekkerder) én een paar porties in de diepvries.
Wel bewerkelijk en tijdrovend, maar het is de moeite ruimschoots waard. En een prachtig gerecht om indruk te maken op eventuele gasten.

1 Jeanne // Mrt 14, 2008 at 9:39 pm
Dit gerecht deed me vooral met weemoed terug denken aan de tijd dat ik nog een man had die voor me kookte (en die daar dus véél beter in was dan ik).
2 Jaap // Mrt 15, 2008 at 8:43 am
Erg mooi gerecht lijkt me zo. Lekker klunzen en avonturen met onbekende ingrediënten en onvoorspelbaar resultaat. Dat is het leuke van Suri-koken vind ik. De alchemie ervan, de kok als geheimzinig tovenaar tegenover een verbijsterd publiek.
3 sherlizz // Aug 23, 2010 at 12:21 am
Bewerkelijk?? Je krijgt de tajer al geraspt en al tegenwoordig! In het verleden moest je die kanjers van tajers nog raspen! Dat was pas bewerkelijk!!
4 sherlizz // Aug 23, 2010 at 12:25 am
gek, maar de variant met zoutvlees lijkt me helemaal niks. maar goed, het schijnt “in” te zijn tegenwoordig. Gut, ik word oud! Rauwe tajer giftig? Ik leef nog steeds!! Altijd rauw geproefd om te kijken of het “op smaak” is.
Reageer:
Op de hoogte van de reacties via de RSS 2.0 feed.