Fanlog Radio 1 Journaal

30 Jaar Govert van Brakel – Feest op het Fanlog

Foto: Wim Kluvers

Bekijk ook het Felicitatieboek

“Maar we moeten overschakelen naar Huizen, hoor ik…”

“Ja, want daar mag IJsselmeervogels een strafschop nemen. Evert de Graaf heeft de bal al op de stip gelegd, het wachten is op de scheidsrechter. Daar is het fluitje… de aanloop… Hij zit! Wat een schit-te-rend genomen penalty! En wat ?s dit na die doelpuntloze eerste helft een totaal andere wedstrijd geworden… IJsselmeervogels lijkt op een onverwacht grote overwinning af te stevenen…”

?

Zo z?u het gegaan kunnen zijn. “Zomaar” een voetbalwedstrijd op “zomaar” een zaterdag. Te horen in ‘Zaterdag-Sport’. Op het nippertje, want het verslag dreigde wegens ziekte van de reporter in het water te vallen. Gelukkig was er toevallig *iemand* op het veld die zijn indrukken van de wedstrijd wel aan de microfoon wilde toevertrouwen.

Die *iemand* was Govert van Brakel. De dag was 24 april 1976. En IJsselmeervogels won met 4-0 van Huizen.

Dat radiodebuut van Govert viel in goede aarde. Hij mocht blijven – en hij bleef. Na omzwervingen via onder meer Hier en Nu werd hij bij de geboorte van het Radio 1 Journaal gevraagd om daar de presentatierol op zich te nemen. En hoe hij dat ging doen, moest hij zelf maar bedenken.

Zoiets kun je aan Govert wel overlaten. Bijna vergroeid met de microfoon weet hij op zijn geheel eigen wijze invulling te geven aan ‘radio maken in optima forma.’

Govert *is* radio, *is* het Radio 1 Journaal. En dat niet alleen wij daar zo over denken, maar ook heel veel van zijn collega’s en oud-collega’s, zal in de loop van deze bijzondere dag meer dan duidelijk worden.

?

Dertig jaar Govert van Brakel op de radio. Daar willen we graag even – of nee, niet even maar uitgebreid – bij stil staan. Als dank voor vijf dagen per week genieten van jouw ?n *onze* uitzending. En als aanmoediging om daar nog heel lang mee door te gaan.

Govert, gefeliciteerd met dertig jaar radio.

Govert, bedankt voor dertig jaar radio.

En we kunnen je verzekeren: het wordt een h??l mooie dag!

?

Hansje en Jeanne

30 jaar Govert – meer

Dus u bent al 30 jaar bij de omroep?

Maar vertelt u daar eens wat meer over!

Govert, gefeliciteerd!

Marjan Koekoek

30 jaar Govert – Headline

Beste Govert,

?

Ik hou het kort want op de cursus zeggen we ook altijd dat het korter kan.

Daarom laat ik alle loftuitingen achterwege. Maar wel even die droge humor van je.

?

Samengevat in die ene headline: “Pol Pot is alweer dood”.

?

Graag nog 30 jaar erbij.

Philip Pieterse

30 jaar Govert – Tot bloei

Alles leek erop dat Turkije daadwerkelijk onderhandelingen met de Europese Unie zou beginnen. Maar terwijl de telefoon al rinkelde, flitste er ineens een bericht over de Turkse tv dat alles nog niet in kannen en kruiken. In zo’n situatie houdt maar een gedachte de correspondent op de been: Govert zit in de studio.

Door zijn onvergelijkbare ervaring kan hij de grootste crises aan. En dus komen correspondenten bij hem tot grote prestaties – als je je geborgen voelt bij een presentator, kom je tot bloei – zoals een bloem opengaat als hij weet dat de zon op hem wacht!

Zet hem op, Govert, bij de NOS mag dan alles veranderen, blijf de rots van stabiliteit die je bent!

Bernard Bouwman

30 jaar Govert – Boer zoekt touw

Govert de/het beste!

Een tijdje geleden kreeg ik wat vragen voorgelegd voor het rubriekje ‘Radiohoofd’ in de VARA-gids. Wie ik de beste in het vak vond (zoiets), was 1 van de vragen.

Het was natuurlijk heel voor de hand liggend (en best wel terecht) geweest om Rob Trip te noemen, maar ik wilde niet voor de hand liggend doen en noemde Govert. Met als toelichting dat ik hou van zijn degelijkheid en het feit dat hij lekker glamourloos is. En dat is ook echt zo; daarom vind ik hem ook goed.

Maar daar komt bij dat-ie ook nog eens veel humor heeft. Toen ik eind jaren 90 -de tijd van de dubbelpresentatie- elke week 1 aflevering van het R1J samen met Govert presenteerde wist hij mij, ondanks dat ik het allemaal hartstikke spannend vond, tussen de items door vaak aan het lachen te krijgen met droogkomische opmerkingen.

Mijn wens voor Govert bij dit prachtige jubileum is: dat je nog veel mooie uitzendingen met plezier mag presenteren.

Mijn wens voor de R1J-luisteraar is dat Govert nog meer van die humor van achter de dichte microfoon ?n de uitzending brengt.

Zoals een tijdje geleden, toen hij een item over een rampenoefening rond vogelgriep, waarin een boer (fake) dreigde zelfmoord te plegen, afkondigde met de woorden: “O, Boer zoekt Touw..”

Briljant!

Ineke Moerman

30 jaar Govert – De beste bazen

Lieve Govert,

Dertig jaar, wat een opmerkelijk jubileum! Van harte gelukgewenst.

Ik denk nog graag terug aan mijn plezierige radiodagen. Je was een baas waar we nooit last van hadden – en dat zijn de b?ste bazen.

Tegenwoordig hoor ik jou vaker dan jij mij, denk ik.

Ik wens je vandaag een heel mooie dag en een plezierige voortzetting van je professionele en je persoonlijke leven.

Hetty van Kempen

30 jaar Govert – Coach

Beste Govert,

?

Natuurlijk mis ik je!  Aan prominenten ?n talking heads natuurlijk geen gebrek hier in Den Haag, maar ja, die politieke praatjes halen het natuurlijk ?cht niet bij onze onderonsjes in de Hilversumse wandelgangen ?n enkele minuten later op de radio.

Jouw vraag: ‘hoe is het eigenlijk met Riet? Riet?! Ja, Reed Elsevier’ blijft natuurlijk een erg geestige. Slechts ??n van je befaamde woordgrapjes. U bent dus Cor van de COR, van de Centrale Ondernemings Raad van KPN, was er ook zo ??n. En zo heb je er veel meer op je naam staan; de meeste maak je trouwens voor en na de uitzending!

Het nieuws moet menselijk blijven, zoals Govert zelf. Ik vrees dat ik die dertig jaar erg bewust heb meegemaakt. Je weet: bij ons thuis stond de radio altijd – dag en nacht – op nieuws en actualiteiten en sport en dus op Govert van Brakel.

Zo ben ik al jong besmet geraakt met de radio. NCRV Zaterdagsport, Hier en Nu, Radio Tour de France, Langs de Lijn en het Radio 1 Journaal.

Je kon de knop niet aanzetten of je hoorde, juist…. Al dertig jaar! Ze zijn omgevlogen.

Hoeveel wereldnieuws is er niet uit je mond gekomen en dat was nog maar een selectie.

Net als deze bijdrage. Govert, je bent d? vaderfiguur van de redactie en een coach die zijn zonen graag vrijlaat, het liefst corrigeert met een rake opmerking en de opvoedkundige tik tot het allerlaatst bewaart.

Wat zal Jan Piet Hein Donner hier eigenlijk van vinden?

?

Peter Blok

ex-economieverslaggever en thans politiek verslaggever te Den Haag

30 jaar Govert – Twee voor twaalf

Je hebt verschillende soorten collega’s. Govert is al sinds 1987, toen ik regelmatig voor de radio in Hilversum ging werken, een collega. Iemand die je regelmatig tegenkomt, maar met wie ik eigenlijk nooit heb samengewerkt. Vooral omdat we vaak hetzelfde werk deden, maar hij op zijn tijd, ik op de mijne.

Nu bij de NOS radio en TV zijn ge?ntegreerd, komen we elkaar elke week wel een paar keer tegen, hebben we meer contact dan ooit en praten we meer dan we ooit hebben gedaan, over nieuws, uitzendingen en iets wat daar veel verband mee houdt: taal. Govert is daarin een meester. Een voorbeeld: middenin een gesprek over de schandalen bij ons leger op zee met de kreet komen dat de “marine schoon schip wil maken”.

Wil je nog een voorbeeld van zijn kwaliteiten? Hij werd ooit om twee voor twaalf naar de Olympische Spelen gestuurd om ijshockey te  verslaan, omdat een collega op het laatste moment afhaakte. Ik weet hoe moeilijk het is als je goed voorbereid naar zo’n evenement gaat.

Ik denk dat geen kijker toen heeft gemerkt dat Govert zich in een paar dagen heeft laten bijpraten over een voor hem vreemde sport.

Ronald Boot

30 jaar Govert – Radio-anker

Een van de weinige collega’s met wie ik graag duo-presentatie deed (en dat zegt wat, want ik hou helemaal niet zo van duo-presentatie).

Een van de weinige collega’s die (bijna) alles weet van sport en politiek van voor 1960 (om zo maar eens een jaartal te noemen).

Een collega die collegiaal is in de ware zin van het woord (vind die maar eens op het Mediapark).

En bovenal: een radio-anker, zoals ze die eigenlijk alleen maar kennen in het buitenland.

Om zuinig op te zijn.

Gefeliciteerd!

Rob Trip

30 jaar Govert – Good on ya mate!

Govert van Brakel, dertig jaar radio. Gefeliciteerd man.

Heet dit nu een superzilveren jubileum? Ik weet er eigenlijk geen naam voor.

Dertig jaar is een lange tijd. Als jonge knul luisterde ik vaak op zaterdagmiddag naar je voetbalverslagen, terwijl ik bij een uitgestorven Marinekazerne onderofficier van de wacht stond te spelen. Je stemgeluid boeide me toen ook al. Herkenbaar, een van de belangrijkste eigenschappen, vind ik, van een radiostem.

Zoveel jaar na dato zit ik aan de andere kant van de bol en spreken we middels datzelfde medium met elkaar.

Er is veel veranderd. Ook in de media. Maar na dertig jaar hoor je daar nog steeds bij.

Type je naam in Google en je vindt een site die een opsomming geeft van bekende presentatoren. En daar sta je nog steeds bij.

In Aussieland zeggen ze dan ‘good on ya mate’!

Wabe Roskam, Sidney

30 jaar Govert – Transistorradiootje

Vanaf een riante Toscaanse berg, en eigenlijk off-duty, een hartelijke felicitatie voor Govert van Brakel wiens stem ik al dertig jaar hoor.

Eerst per transistorradiootje bij mijn bed, heden ten dage over een grotemensengeluidsinstallatie.

Ik hoop dat je blij bent met deze dertig jaar Govert!

Tanti baci e abbracci.

Inger

30 jaar Govert – Koning van de kwinkslag

Govert van Brakel is van het Radio 1 Journaal de meest ervaren rot in het radiovak.

Waar ouwe rotten vaak verzuren klinkt Govert altijd fris en goed gemutst.

Dat is enorm knap als je al zo lang in het vak zit.

Het leukste van Govert is dat je op twee nivo’s naar hem kan luisteren. Nivo 1 is de keurige presentator die vlekkeloos het nieuws vertelt. Nivo 2 is voor de fijnproevers. Want als je goed naar Govert luistert hoor je de spitsvondige woordgrapjes en korte kwinkslagen. Dan hoor je: hier zit een absolute radiopersoonlijkheid.

Het mooiste kado voor mij als verslaggever is dan ook wanneer Govert je reportage glimlachend met zo’n rake opmerking afkondigt.

?

Beste Govert, koning van de kwinkslag, nog vele jaren op Radio 1!!!!!

?

Henrik-Willem Hofs

30 jaar Govert – Een baken

Het is ontzettend fijn met Govert te werken.

Geen stress.

Zelfs als die er wel is en Govert op het laatste moment een blaadje met drie steekwoorden voor zijn neus krijgt met de opdracht een interview van vier minuten te houden, blijft ie kalm.

En dat is wat het ook zo fijn maakt naar Govert te luisteren. Een vaststaand gegeven in de avond.

Twee uur lang met plezier bijgepraat worden over het laatste nieuws.

Ik hoop dat ik nog heel lang naar Govert mag luisteren. En vooral met hem mag blijven werken.

Govert, gefeliciteerd met je jubileum. Al dertig jaar een baken op de radio.

Deborah Blekkenhorst

30 jaar Govert – Spiekbriefje

Beste Govert,

?

Ik ken je vooral, of eigenlijk alleen, als radioconsument. Hoewel ik ook al een tijdje meedraai, hebben onze wegen elkaar niet of nooit gekruist. Radio en tv, zoals dat ging in de goeie, ouwe tijd.

Tot een week of wat geleden.

Gert-Jan op tv-cursus, de wereldomroep de wereld in, of ik niet even voor de radio kon bijspringen. Tuurlijk, radio is televisie met een spiekbriefje voor je neus.

Over de energiemarkt, en de liberalisering. Drie vragen, even heel kort. Ok, vraag 1: dit, vraag 2: dat, vraag 3: zo. Kat in t bakje. Niet met Govert. Beginnen met vraag 4, om pas op het eind op een verknipte vraag 1 uit te komen.

Wat moet je dan met een spiekbriefje? Gewoon het hart en de hersenen leegstorten en daar krijg je goeie radio (en tv) van. Volgens mij ben je daar heel lang al heel goed in. Kortom, collega, ga zo door!!!

?

Paul Sneijder

30 jaar Govert – Fanlog van een bekeerling

Het is maar goed dat ik niet in Amerika zit en niet gekweld word door tijdverschil. Omdat de wereld niet plat is moeten de collega’s daar vaak hun bijdrages laten opnemen. Hopeloos zou ik zijn. Ik heb de druk van een live-uitzending nodig. Mijn enige redding zou zijn dat Govert nu vast op de avond zit, dan hoeft de VS niet te worden opgenomen.

Bij een live-uitzending werkt een zekere mentale voorbereiding. Bij Rob moet je klaar zijn voor die slimme extra vraag die de redacteur niet had bedacht. Bij Govert moet je spits zijn op wanneer de grap komt. Soms kun je ook ballen klaar leggen voor Govert, die hij dan feilloos inkopt. Vaak lukt dit ook niet, omdat hij nu eenmaal veel grappiger is dan ik.

Bij een semi-live, bij opnemen, werkt die voorbereiding niet. Die verwordt dan tot voorpret en dan ga ik gewoon stom zitten giechelen. En ik werd de laatste keer nog zo gewaarschuwd door redacteur Merel. Maar haar woorden werkten averechts, maakten de voorpret eigenlijk alleen maar groter. Knippen en plakken waren haar deel.

De grappen waardoor het misging vertrouw ik niet aan papier toe. Dat zou slecht zijn voor Goverts reputatie en mij neerzetten als seniel, dat ik er om lach.  

Vroeger, heel lang geleden, als ik me in mijn donkerblauwe Golfje verplaatste van het ene Gelderse dorp naar het andere, als verslaggever van de Apeldoornse Courant, dacht ik vaak, luisterend naar 747 AM, wat is DIE man saai. Wat kan een mens zich vergissen. Maar de Veluwe was dan ook wel heel opwindend indertijd.

Wessel de Jong, Boedapest

30 jaar Govert – Halve woorden

Govert is leuk. Soms is Govert echt leuk. Bij de gemeenteraadsverkiezingen ging er in de uitzending na 18.00 uur iets mis met de verbinding vanuit Apeldoorn. Er kwamen alleen halve woorden binnen. Onbegrijpelijke zinnen dus. Govert maakte ze af: “waar Joris ‘doorn’ zei, bedoelde hij ‘Apeldoorn’. Waar hij ‘uiten’ zei bedoelde hij, ‘de stembussen zullen om negen uur sluiten’.”

In die traditie een bericht voor de jubilerende Govert:

“    ert   ijn dat je  l    tig jaa  op de radio te   ren  be   . Ik   niet erva . En ik niet alleen. Leu    naar jete luis        , maar ook om met je te praten. Bij    rbe  d die ene keer, toen jij vroeg  na    de   ver   zin    in  peld    . De antwoorden wa     niet te     gen. Maar jij maakte er toch nog       van.

Dag Go    , de   oet     van    ris. En is    tig jaar niet he   erg       g?

Joris van de Kerkhof

30 jaar Govert – Nog iets meer vrijheid

Govert, gefeliciteerd.

Al op de radio toen ik nog op de kleuterschool zat.

De komende 30 jaar hoop ik dat je jezelf nog iets meer vrijheid toestaat op de zender. Dan kunnen behalve je collega’s ook de luisteraars meelachen met je grappige, scherpe en vaak gemene commentaar, dat je altijd wanneer de microfoon even uitstaat, de studio in slingert.

Kick Stokvis

30 jaar Govert – Doe het wat rustiger aan

Op eenzame hoogte staat zijn gevoel voor radio.

Feilloos is zijn presentatie.

Verbluffend is zijn algemene kennis.

Legendarisch zijn z’n woordspelingen en

Onge?venaard is zijn droge humor.Kortom 

TIJD OM HET WAT RUSTIGER AAN TE GAAN DOEN……..,

zeg ik als vervangend presentator.Nog ten minste 30 jaar erbij !!!!

Zeg ik als liefhebber van de Radio !! 

Radio 1 kan echt (nog) niet zonder je. Zeker nu niet.

Gefeliciteerd met je jubileum en nog heel veel jaren !!!!

Marcel (Oosten)

30 jaar Govert – Praten en lachen

Govert, altijd gezellig om met je te praten en te lachen over t vak als we even een luchtje staan te scheppen!

Jeroen Overbeek

30 jaar Govert – Zonder ‘eh’

Als vers, maar vooral sprekend lid van de nieuwe NOS-taalcommissie ga je hopelijk nog veel collega’s leren hoe je zonder eh of nou of tja een zin begint en eindigt!

Met jouw ervaring van een paar jaar zijn ze in goede handen!

Ren? Went

30 jaar Govert – Van de Soekarno?s naar de Nehru-Ghandi?s

Wat hadden we je afgelopen zomer graag naar Indonesi? gekregen voor een programmaserie over de 60ste verjaardag van de republiek Indonesi?.

Je had genoten in het huis ? nu een museum – waar Bung (voor jou Bang) Soekarno de tekst voor de proclamatie schreef, zijn voormalige tuin in de oude diplomatenwijk waar de rood-witte vlag voor het eerst wapperde, of van zijn graf in Oost-Java, waar Bung (Bang) tussen zijn vader en moeder begraven ligt.

Je had er mooie programma?s gemaakt.

Want je bent niet alleen een goede presentator, je kan ook prachtige reportages maken.

Je hebt een enorme liefde voor geschiedenis, biografie?n. En die kennis zit allemaal in je kop opgeslagen. Je bent nog van de ??oude stempel?? journalisten (bijna een uitstervend soort) die niet alleen de kranten, de vakbladen spellen, maar ook boeken lezen die gaan over de rode revolutie onder Mao tot de nieuw gekozen president van de USA.

Dat hoor je aan je presentatie.

Dat hoorde je aan de reportages die je helaas niet meer maakt (zoals jouw collega?s bij de BBC nog wel doen!)

Dus gaan we in de herkansing.

Eind van dit jaar verhuizen we naar India. Waar in 2007 India 60 jaar onafhankelijkheid viert.

In New Delhi staat het huis van een van de grondleggers, Jawaharlal Nehru, niet zo ver bij hem vandaan de plek waar zijn dochter Indira werd doodgeschoten.

Aan ?t einde van de middag interview je haar schoondochter Sonia over de vraag waarom ze uiteindelijk toch geen premier wilde worden. Aan jou vertrouwt ze dat wel toe.

India heeft toekomst!

Gefeliciteerd.

Wilma van der Maten, april 2006 Jakarta

30 jaar Govert – Live

Ontzettend leuk om Govert een keer live ‘aan het werk te zien’, in plaats van hem ‘aan het werk te horen’.

Ik beluister Govert als het even kan in de avonduitzending van het Radio 1 Journaal, omdat ik vind dat zijn (eigen) stijl vaak heel zakelijk is, maar er zo nu en dan ook plaats is voor een wat ‘lossere’ opmerking.

Nadat ik mijn stagedag achter de rug had, wist ik, meer dan hoe ik hem van de radio ken, dat het een hele sympathieke man is.

Laten we hopen dat we nog jarenlang van zijn presentatie kunnen genieten. Govert, gefeliciteerd!

Lennart (stagiair)

30 jaar Govert – De microfoon nooit losgelaten

Of ik Govert van Brakel wil feliciteren met zijn jubileum? Nou dat lijkt me niet. In dit geval moet het doorgaans zeer goed ge?nformeerde en actuele fanlog er toch echt heel erg naast zitten. Govert 30 jaar bij de radio? Dat kan nooit kloppen.

30 jaar is veel te kort. Govert mag er dan uitzien als een jonge god maar (om maar eens een geheim te verklappen) hij is geboren in 1949 en doet dus al zeker 56 jaar radio. In zijn wieg werd een voor die tijd zeer geavanceerd apparaatje ontdekt wat bij nader onderzoek een microfoon bleek te zijn. Hij heeft die microfoon sindsdien nooit meer losgelaten.

Govert is de jubilea ontstegen. Hij is altijd op de radio te horen geweest en zal dat ook altijd blijven. Het is dat sinds Lou de Palingboer (voor Govert als vat vol kennis en liefhebber van geschiedenis ongetwijfeld geen onbekende) opnieuw is vastgesteld dat de mens het eeuwige leven niet heeft maar anders zou Govert zeker voor eeuwig op radio te horen zijn.

Maar, ?gedurende zijn leven? is wat mij betreft een goede tweede. Daar doe ik het voor.

Aangezien we in dit uitdijende medialandschap tegenwoordig omkomen in de nieuwe presentatoren, nieuwe ?personality’s?, en nieuwe onbekende BN-ers is het fijn om op een paar vaste waarden terug te kunnen vallen. Dat een paar zekerheden in het leven overeind blijven. Dat je je weer thuis waant als je vanuit het buitenland weer binnen het bereik van Radio 1 bent en het geluk hebt de stem van Govert te horen.

Een van de meest allrounde presentatoren die geen last heeft van het ooit door Gied Jaspers uitgevonden ?hysterische presentatoren persoonlijkheidssyndroom?. Maar een van die uitzonderlijke presentatoren die kwaliteit en bescheidenheid hand in hand laten gaan. En dat ook vanzelfsprekend vinden.

Dus nee, er is echt geen enkele reden om Govert te feliciteren.

Jan Mom

Adjunct-hoofdredacteur NOS Nieuws

30 jaar Govert – Hilarische vergaderingen

Dertig jaar op de radio mag dan geen officieel jubileum zijn, memorabel is ?t wel. Ik ken Govert uit de tijd van Hier en Nu en MM-magazine, radioprogramma?s van de NCRV uit een, zo lijkt ?t althans, ver verleden. Met groot genoegen herinner ik me de af en toe hilarische vergaderingen op de dinsdagochtend – wat hebben we wat afgelachen!

Toen waren we directe collega?s, daarna ontmoeten we elkaar nog wel eens op de zender. En dat is altijd een genoegen, om met Govert op de zender te praten. Deskundig, losjes ?n met het typische Van-Brakel-gevoel-voor-humor. Heerlijk, dat er ondanks alle veranderingsdrift die Hilversum zo parten speelt, opgedrongen door de politiek of vrijwillig, toch zo?n constante is: Govert van Brakel!

Van harte Govert en hopelijk nog vele jaren!

Margriet Brandsma

30 jaar Govert – Govert Tovert

Hoe hij het volhoudt? Dertig jaar in dat muffe hok dat ze een studio noemen?

De Govert Tovert formule heet dat hier thuis. Al is de uitzending nog zo snel, Govert Tovert vermaakt zich wel.

Toen ik Govert Tovert nog nooit onmoet had, voelde ik dagelijks plaatsvervangende paniek voor de man van de eerste financi?le rubriek van het Radio 1 Journaal, Eddy Schekman. Die elke dag, de eindtune voor het nieuws van enen liep al, in de laatste drie seconden nog even moest reageren op de laatste (en altijd open) Govert Tovert vraag. ,,Zeg Eddy, hoe denk je dat die vijandige overname door Abn Amro aflopen zal?”

Later, toen kende ik Govert Tovert een beetje beter, voelde ik die zelfde paniek op bezoek bij toenmalig Isra?l correspondent Peter ter Velde. Die mocht het nieuws over de orthodoxe Shas-partij die uit de regeringscoalitie was gestapt duiden aan de hand van de Govert Tovert vraag: ,,Maar Peter, hoe moet het nu met het Shas-Lik-Op-Stuk-Beleid?”

Govert Tovert bleef, net als mijn paniek, zeker toen ik vele jaren later zelf mocht antwoorden op vragen als: ,,Maar Bram, wanneer worden ze daar in Zimbabwe nou eens Moe van Moegabe? Of: ,,Hoe is het eigenlijk met Moe Moegabe?”.

Govert Tovert vermaakt zich wel, al is het leven nog zo snel. En laat me raden wat hij zegt als we zo meteen zijn jubileum vieren mogen.

Die dertig jaar, die zijn voorbij gevlogen.

Bram Vermeulen

30 jaar Govert – Een weervrouw doet het nooit goed

Hallo Govert,

?

Allereerst van harte gefeliciteerd met de 30 radio jaren .

Jemig wat lang zeg. Toen jij begon was ik een peuter, een jong hondje zou jij zeggen.

Ik moet zeggen, sinds we voor het weer aan kunnen schuiven bij de presentator, t een stuk gezelliger is. We zitten niet meer in zo’n achteraf hokje.  Ineens zijn er gezichten bij namen. Alleen , Govert, sindsdien klaag je zoveel over t weer. Te koud, te nat, te grijs en dan wordt t zonnig is t ook weer niet goed omdat je moet werken. Een weervrouw kan t ook nooit goed doen he.

Dat je goed met kinderen om kan gaan blijkt wel uit de foto. Alleen hier lacht ie nog. 1 minuut later was t janken. Ja , Govert, dat is ook eng als je zo’n kind een koptelefoon opzet hahahaha.

Nou Govert, verlies nooit je humor enne laat jij de Hond even uit.

Zonnige groetMarjon de Hond

30 jaar Govert – Bijzonder aardig en relaxed

Hallo Govert,

Je ziet, in dertig jaar tijd heb je een grote schare fans verzameld! En dat is niet voor niets natuurlijk.

Ik ‘kende’ je al van de radio v??r ik een collega van je werd. Een prettige, ‘to the point manier’ van presenteren, hier en daar gelardeerd met wat onderkoelde humor, d?t is Govert van Brakel voor mij.

En als collega bleek je bijzonder aardig en relaxed.

Dus dat er nog heel wat jaren bij mogen komen!  

Karin Alberts

30 jaar Govert – Met Govert kun je niet verzuipen!

Govert van Brakel is voor mij een naam en vooral een stem, een geruststellende stem.

We hebben elkaar bij mijn weten nooit ontmoet. Zou natuurlijk wel leuk zijn als daar in het kader van de integrasi (goed Indonesisch woord) verandering in zou komen.

Maar in mijn zeer korte carri?re, als vervanger voor Wilma, bij de radio heb ik al gemerkt dat t een hele geruststelling is als Govert?s kalme stem aan de andere kant van de wereld opdoemt. Ach het komt wel goed, denk ik dan, terwijl ik natuurlijk nog helemaal niets weet van radiomaken.

Ik neem een lange aanloop en spring in t diepe want met Govert kun je niet verzuipen!

Na 30 jaar radiomaken nu allemaal van die televisiemakers achter de microfoon, het moet een cultuurshock zijn. Daarom Govert van harte gefeliciteerd en t blijft nog even watertrappelen.

Maar ik beloof je, t komt allemaal goed, selamat ulang tahun, salam dari

Jakarta, Step (Vaessen)

30 jaar Govert – Groningse zondagdichteres

Onlangs heb ik de beslissing genomen om na zo?n tien jaar eindredactie (de laatste zes jaar van de NCRV-programma?s op Radio 2) me helemaal te gaan concentreren op het presenteren van radioprogramma?s.

Dat ik die keuze heb k?nnen maken heb ik aan Govert van Brakel te danken. Hij was het eertijds bij de NCRV die me de kans gaf achter de microfoon te gaan zitten, hij was het die dat vertrouwen in mij stelde en hij was het die me liet ervaren hoe boeiend en inspirerend presenteren is.

Met veel genoegen denk ik dan ook aan die jaren terug, jaren waarin we in mijn herinnering vooral gelachen hebben, h??l veel gelachen, soms ook op momenten dat het minder goed uitkwam. Ik herinner me nog een uitzending van het programma MM Magazine die Govert en ik samen presenteerden.

Het was Pinksteren en te gast was een Groningse zondagsdichteres die haar po?zie kwam declameren. Po?zie met nogal pathetische trekjes die ons erg op de lachspieren werkte, ??k tijdens een van de openingsteksten van het programma.

Hikkend en slikkend werden we dichtgedraaid en muziek was onze enige redding. Een voorval dat typerend is voor de opgewekte en vrolijke sfeer waarin de samenwerking met Govert verliep. En wat de Groningse dichteres betreft: zij bleef vol overtuiging declameren!

Ik heb veel van Govert geleerd en luister nog steeds met respect en plezier naar hem. Een vakman, die presenteren als een ambacht ziet. Een man ook met veel feitenkennis en een groot historisch besef. Onvoorstelbaar dat hij nu al zijn 30-jarig jubileum als presentator viert.

Daarmee feliciteer ik hem uiteraard van harte. Ik hoop dat het niet bij die 30 jaar blijft en dat ik ook in de toekomst nog eens om een adviesje bij hem mag aankloppen! Dat zouden er meer moeten doen, want op vakmensen als Govert van Brakel moet Hilversum zuinig zijn.

Hijlco Span

30 jaar Govert – “Schat, je bent mijn enige”

He schat,

Hier je grootste fan in de onderkant van de wereld.

Aanbidster van de enige die het heerlijk vindt ook op zender schat te worden genoemd. De enige waarmee van alle draaiboeken valt af te wijken.

Nee schat, je bent mijn enige.

Echt!

Dikke zoen,

uit Rio

van

Marjon van Royen

30 jaar Govert – Scherp

Soms is interviewen vooral sch?rp doorvragen. En Govert is daar een meester in – waar vast niet alle gesprekspartners blij mee zijn. Maar de luisteraars w?l. Een paar fraaie staaltjes, verzameld door onze ‘huistechnicus’ Florian.

30 jaar Govert – Encyclopedie

Laatst vroeg een kennis – die niet zo vaak naar de radio luistert – naar mijn collega-presentatoren. Wat hun kracht is.

Tijdens de uitzending van Govert kan iedereen overlijden, en dat wordt dan hoe dan ook een goede uitzending, was mijn antwoord.

Want van een staatssecretaris uit 1978, weet Govert nog dat die bij de formatie destijds eigenlijk een andere post had willen hebben. Een olympisch kampioen uit 1986, daar kan hij nog moeiteloos over ophalen wie er werd verslagen op de 100 meter vrije slag. Van de man die in 1991 de oudejaarsconference hield, weet Govert nog welke grap aansloeg bij het publiek. Govert is onze eigen encyclopedie.

Al dertig jaar, van harte gefeliciteerd!

Lucella Carasso

30 jaar Govert – Immer opbeurend

Hallo Govert,

Toen ik vijf was, was jij al op de radio te horen! Ongelooflijk goed! Dertig jaar aan een stuk! Ik denk niet dat er veel zijn die je dat nadoen.

Hartelijk gefeliciteerd en veel dank voor de gesprekken die wij hebben gehad over de immer opbeurende toestand in het Midden Oosten.

Op naar nog 30 jaar?

Heel veel succes en hartelijke groeten.

Thomas Loudon

Amman, Jordan

30 jaar Govert – ‘Je ne sais quoi’

Dertig jaar achter de radiomicrofoon zitten en Govert van Brakel heten geeft je de status van er altijd geweest zijn.

Laatst vroeg ik mijn moeder van 86 om een paar – voor haar – grote namen uit de radiogeschiedenis te noemen, en na een opsomming van voor de hand liggende coryfee?n als Guus Weitzel, Bob Spaak, Han Hollander, Cees Schilperoort, sloot ze af met Govert.

Toch kent ze hem nog niet eens dertig jaar, want hij begon zijn radiocarri?re op Hilversum 3 in de Sportshow van de NCRV en mijn moeder heeft nooit naar die zender geluisterd.

Naast al z?n journalistieke kwaliteiten heeft Govert kennelijk dat ?je ne sais quoi? van een tijdloze, grote radiopersoonlijkheid. Ook dus voor iemand die maar enkele uren per week naar het R1Journaal luistert.

Wat moet ik hier nog aan toevoegen? Van harte, Govert.

Harrie

30 jaar Govert – Kuchknopje in: luim

Wat het steeds weer zo leuk maakt met Govert te werken, is dat hij “?n het echt” veel geestiger is, dan je op de radio hoort. En bijna altijd in een goede stemming.

Kuchknopje uit: ernst, kuchknopje in: luim.

Doe mij nog maar 30 jaar zo!

Heel hartelijk gefeliciteerd.

Freddy van Thijn

30 jaar Govert – Iets moois

Beste Govert, gefeliciteerd met 30 jaar radio.

We kennen elkaar net dankzij de nieuwe NOS, dus we hebben nog jaren te gaan om er samen iets moois van te maken.

Lex Runderkamp (21 jaar op televisie)

30 jaar Govert – Van Brakel-richtlijn

Hoewel ik als correspondent nog maar sinds kort bijdragen lever aan R1 heb ik nu al een Van Brakel-richtlijn waar ik me, voor zover mogelijk, aan hou.

Tijdens mijn eerste bezoek aan de studio’s in Hilversum vroeg ik Govert: wat hoor j?j graag, zodra de correspondent zich in de uitzending meldt? Hij antwoordde kort, op droge toon: “Een goedlopende, eenvoudige zin. Wat dacht je d??rvan.”

Hij had een lang verhaal kunnen afsteken, over opbouw van een kruisgesprek, over toon, stijl en nog zo meer, maar met dit advies kon ik als beginner uit de voeten. Waarvoor dank!

Govert, gefeliciteerd!

Tijn Sad?e, Boedapest

30 jaar Govert – Zonsondergangen

Dat vakmanschap en Govert van Brakel synoniem zijn, is me na luttele maanden fanloggen vorig jaar wel duidelijk geworden. Dat de vakman openstaat voor nieuwe dingen bewees Govert wel in het hele prille begin van het fanlog.

Het zal ergens in september zijn geweest. Wij fans dweepten met de Mooie Dag-afsluitingen van Rob Trip. Een prettig duwtje in de rug, als ik het parkeerterrein van mijn werk op rijd, nog steeds, zo tegen negenen. De soms wat droge manier waarop Govert de uitzendingen afsloot vonden we maar zo-zo.

Of het jaloezie op Rob was of het om een experiment ging laat ik maar even in het midden, maar de afsluitingen van Govert werden in een week tijd steeds po?tischer! Hele zonsondergangen haalde Govert erbij en ik zat hikkend van de lach achter het stuur in de auto op de terugweg.

Voor even was het wel leuk. Govert houdt het nu weer bij zijn soms wat droge, maar sindsdien toch veel speelsere presentatie dan voorheen.

Sandra

30 jaar Govert – Support

Hoi Govert, congrats via deze virtuele weg… en laten we nog lang nosmsn-support gebruiken!

groetjes

Len Doens

30 jaar Govert – ‘Dames, goedemiddag’

‘Dames, goedemiddag.’

De vaste binnenkomer van Govert, ook als er alleen maar ‘heren’ op de redactie zitten.

Een tikkeltje voetbalhumor, maar uit Govert zijn mond klinkt het toch beschaafd.

Net als zijn interviews. Het lijkt hem vaak zo makkelijk af te gaan – tijdens de antwoorden gebbetjes makend met regisseur of eindredacteur – maar ‘wacht even,’ zegt hij dan, als iemand er onderuit probeert te komen.

Nee, dat laat Govert niet gebeuren!

Ernest Claassen

30 jaar Govert – De zon op radio 1

Govert, bij deze de felicitaties van een man die zijn hele werkzame leven al gebukt gaat onder depressies.

Desondanks ziet hij de zon op radio 1 schijnen, zolang jij een deel van de uitzendingen verzorgt.

Want de voortreffelijke manier waarop jij, alert en relativerend, gasten interviewt en zaken aan elkaar praat, het volk aldus op de hoogte houdend van wat er speelt, staat gelijk aan het genoegen dat een echte weerman beleeft aan een verpletterend onweer.

Ga zo door!

Erwin Kroll

30 jaar Govert – Het mannetje van de radio

(Wij konden pas op zondag het email-adres van David Jan Godfroid achterhalen, maar kregen toch nog deze reactie)

Helaas heb ik nu weinig tijd om iets te bedenken, laat staan om met een spitse gedachte of een leuke anecdote te komen. Ik zag je mail net en sta op het punt om naar Wit-Rusland te vertrekken.

Ik kan derhalve niet veel anders dan Govert, die ik zeer respecteer, van harte geluk te wensen.

Govert, ik weet niet of je zelf wel weet dat je al dertig jaar het mannetje van de radio bent, maar niettemin proficiat.

David Jan Godfroid

30 jaar Govert – Geen internet-zoekmachine nodig

Ik kende ‘m vooral van NCRV sport op de zaterdagmiddag. Hilversum 3 toen nog met ongetwijfeld de derby’s Spakenburg-IJsselmeervogels, Dos Kampen-Go ahead Kampen en Quick Boys-Rijnsburgse Boys.

Tegenwoordig zit ik soms naast ‘m.

Langs de Lijn, zondagmiddag Radio 1. Een lichte voorkeur voor ADO Den Haag, wat natuurlijk niet meer het ADO van weleer is. Het ADO van Mansveld, Korevaar, Advocaat.

Een ijzeren geheugen heeft-ie of, beter gezegd, een grote historische kennis. Niet alleen van de sport, maar ook van het Koninklijk Huis of de Haagse politiek.

Overlijdt Wim Duisenberg, dan volgt moeiteloos een opsomming van z’n carri?re, in welk kabinet hij zat, wie toen de collega-bewindslieden waren en wat in dat kabinet de knelpunten waren. Die heeft geen internet-zoekmachine nodig.

Tegenwoordig volg ik ‘m vooral vanuit de auto, op weg van of naar een klus.

5 over 5, radio aan en rustig bijgepraat worden. Het nieuws voorop, makkelijk gebracht met hier en daar een kwinkslag. Subtiel, dat zeker.

Beste Govert, 30 jaar maar nog lang niet aan slijtage onderhevig.

Van harte.

Menno Reemeijer

30 jaar Govert – Altijd top

Natuurlijk wil ik ook een persoonlijke wens doorgeven voor Govert.

De radio blijft namelijk een fascinerend medium. Maar de mensen erachter bepalen de kwaliteit.

Dat is ook bij Govert het geval.

Een gesprek met hem midden in de nacht of in de vroege ochtend,vanwege het tijdsverschil, is altijd top. Geweldig om met je te werken Govert en we spreken elkaar op de radio.

30 jaar alweer geweldig!!!!!

Warme groeten van Hennah (Draaibaar)

Oja, die hond die je hoorde in de uitzending heeft puppies. Wil je er een????

30 jaar Govert – Alles op een rijtje

 Rustig als altijd tussen de woelige baren. Als er een ramp gebeurt, en alle redacteuren werken hard en er heerst een sfeer van stress, Govert blijft rustig. Elke eindredacteur van het R1J vindt het een zegen om met Govert te werken. Govert weet ook ontzettend veel: gewoon omdat hij de kranten goed leest, het nieuws goed volgt en van zijn vak houdt.

Ik ken hem al lang.

Kent u nog het programma NCRV Zaterdagsport? Toen ik in 1982 bij de NCRV kwam was Govert van Brakel als opvolger van Heinze Bakker de grote man van dit programma.

Samen met Hans Rozenkrans elke zaterdag op toen nog Hilversum 3, maakte hij een Langs de Lijn-achtig programma maar met Quick Boys, IJsselmeervogels, Genemuiden, DOVO, Rijnsburgse Boys, en ga zo maar door. Met o.a. Jaap Bax als verslaggever, – leeft hij nog? – een praatje en een plaatje. Govert was de grote man die alles op een rijtje had.

Maar hij kon meer: hij presenteerde toen al op Hilversum 2 Hier en Nu magazines, langere Hier en Nu uitzendingen, nieuws vermengd met muziek. Later was hij de NCRV-presentator samen met wijlen Marga van Arnhem. Hij is ook al jaren de presentator van Langs de Lijn.

Govert kon ook goed voetbalverslagen doen: hij gloreerde naast Theo Koomen als het Nederlands Elftal speelde.

Wat iedereen vergeten is, is dat hij ook nog enige jaren politiek verslaggever was. Maar dat gereis door het land voor een quote van 2.20 lag hem niet. Hij leed in stilte en reageerde dat af met zijn welbekende ironie. Hij was overigens politiek verslaggever met de legende Jan Zindel. 

Govert is gewoon de met Radio 1 verweven presentator. Er moeten wel mensen in zijn omgeving zijn die hem scherp houden.

Moge hij tot z’n 65e blijven presenteren. Ik blijf dan zeker luisteren.

Piet van Tellingen

30 jaar Govert – “Dat is niet niks, h?”

Hee Govert!!! Gefeliciteerd!!! 30 jaar. Dat is niet niks, h?.

Hoop dat je nog lang bij het Radio 1 Journaal blijft.

Ik heb altijd heel fijn met je samengewerkt en veel van je geleerd.

Veel plezier vandaag op je jubileumdag.

Groeten.

Jozephine Trehy

30 jaar Govert – “Viert u binnenkort ook niet iets mijlpalerigs?”

Ik had wel een vermoeden dat ik op de goeie plek stond, afgelopen vrijdag tussen de menigte, achter de dranghekken, net buiten het kasteel van Windsor.

Waar ik geen rekening mee gehouden had, was met het scherpe geheugen van de Britse majesteit en haar buitengewone interesse voor zaken die zich buiten haar koninkrijk afspelen.

Want daar liep ze dus, ongeanimeerd en beroepsmatig de duizenden felicitaties, boeketten, knuffeldieren en taarten in ontvangst nemend vanwege haar tachtigste verjaardag, toen ze zich ijzig mijn richting inboog en zei: viert u binnenkort ook niet iets belangrijks, iets mijlpalerigs?

Nou, zei ik, mijn moeder is ook net tachtig geworden en doet er net zoals u ook maanden over om dat te vieren, maar dat bedoelde Her Maj (Brenda voor ingewijden) dus niet.

Ze zei iets van ‘collega’ en ‘Hilversum’ en iemand met ‘unprounceable name’ (ik kon het niet helemaal goed verstaan want zo’n blaaskapel begon weer te spelen), dus ik mompelde maar iets van dat dat feest, in tegenstelling tot het hare, in besloten kring gevierd werd.

Maar dat ik natuurlijk de felicitaties zou overbrengen.

Met de wens dat hij, evenals de Britse majesteit, tot zijn dood de natie zal blijven dienen.

Lia van Bekhoven

30 jaar Govert – Hoed en rand

Govert van Brakel: beheerste stem, het gevoel dat alles onder controle is in zijn handen en dat hij van de hoed en de rand weet. Ik vind het jammer dat ik zowat de eerste 25 jaar gemist heb.

Van harte gefeliciteerd met 30 jaar mooi radiowerk!

Maroesja

30 jaar Govert – De rust zelve

Negen jaar samenwerking. Nog nooit heb ik hem zijn rust zien verliezen. Oorlogen, bommen en granaten of binnenlands onheil. Niks of niemand maakt Govert gek. Hij rookt zijn Caballero op (filter eraf gescheurd), gaat zitten, koptelefoon op (op tien), nog even een grapje door de intercom naar de regie, en begint. De rust zelve.

Alles kan fout gaan om hem heen, hij zal het nooit op de zender laten blijken. Met een subtiel grapje gaat het ongemerkt voorbij. Maakt niet uit waar het over gaat. Grootse gebeurtenissen of een eindeloos gesprek over een niemendalletje… als het moet rekt hij het tot de ster. Als het even kan met die spottende kwajongenshumor die hem zo geliefd maakt bij veel collega’s.

Ongetwijfeld ook bij heel veel luisteraars. Iemand zei een keer tegen me: `Als ik die Van Brakel hoor, dan voelt het als thuiskomen. Die stem, die toon. Het is z? ontzettend vertrouwd.’

Inderdaad, d?t is het.

Gefeliciteerd met je jubileum!

Mattijs van de Wiel

30 jaar Govert – Radio was leuk en ome Goof was geweldig

Het was op een Pinksterzondag, enkele jaren geleden. Ik was toevallig in het land en moest langs Hilversum om een kapotte codec af te leveren. Omdat mijn nichtje van tien graag eens wilde zien waar ik werkte, maakten we er meteen een familie-uitje van: mijn broer als chauffeur, ik met mijn toegangspasje als bijrijder, en mijn nichtje op de achterbank met haar handtekeningenboekje ? je weet immers maar nooit wie je in het Mediapark in het wild nog eens tegenkomt.

Op de redactie was alles rustig. Alleen de uitzendredacteuren hadden dienst, en gezien het Pinksterfeest was nieuws schaars. In de studio tapten de technici en Govert een uur voor de show nog relaxed grappen, zodat het bezoek van twee nieuwsgierige buitenstaanders geenszins stoorde.

,,Wat doen jullie hier???, hoorde ik mijn nichtje vragen terwijl ik bijpraatte met de uitzendcollega?s. En toen ik even later weer opkeek, zat ze opeens achter het glas van de studio, met een koptelefoon op, naast Govert, ook met koptelefoon. Achteraf vertelde ze dat hij haar helemaal liet horen en zien hoe dat dan gaat als ik bij hem in de uitzending komt.

De technicus deed er nog een schepje bovenop en liet haar zogenaamd het programma presenteren, wat ze bijzonder professioneel deed. Als aandenken werd er een bandje gemaakt.

Eenmaal buiten stonden voor mijn nichtje twee dingen vast: radio was leuk en ome Goof was geweldig. Ze was zelfs helemaal vergeten Govert haar handtekeningenboekje te laten tekenen!

Maar dat was natuurlijk allemaal voordat we aankeerden bij het Jeugdjournaal om te zien hoe televisie wordt gemaakt. Ze zag monteren, stond voor de camera en ontmoette zelfs Lotje, haar favoriete presentatrice.

Prompt was de radio vergeten, en de rest van de avond was het Het Jeugdjournaal voor en Lotje na. Want laten we wel wezen: Lotje van het Jeugdjournaal, daar kan zelfs Govert niet tegenop.

Jetteke van Wijk

30 jaar Govert – Radio op z’n best!

Ad rem, geestig, en een sterk improvisatievermogen. Govert van Brakel is zonder meer een van beste presentatoren van het Radio 1 journaal. Ik verheug me altijd op een kruisgesprek met hem.

Een van de mooiste momenten die ik me kan herinneren is het drie uur durende live verslag van de val van Baghdad en  het neerhalen van het standbeeld van Saddam Hoessein. Samen met collega Tim Overdiek (toentertijd correspondent in Washington) deed ik, vanuit Amman,  verslag van deze gebeurtenis.

Govert van Brakel presenteerde op die bewuste middag het radio 1 journaal. Govert schakelde moeiteloos over van  zijn gasten in de studio naar ons en omgekeerd. Er zat gigantisch veel vaart in de uitzending, luisteraars werden van minuut tot minuut op de hoogte gehouden van deze historische gebeurtenis.

Door het vakmanschap van Govert steeg ik boven mezelf uit. Ik heb van verschillende luisteraars gehoord dat ze ademloos naar de uitzending hebben geluisterd. Van sommigen heb ik zelfs gehoord dat ze hun auto aan de kant hebben gezet om de uitzending te volgen.

Radio op z?n best! En dat was zonder meer de verdienste van Govert. Ik wens je nog vele jaren bij de radio. En verheug me alweer op volgende kruisgesprek met jou!

Mustapha Oukbih

30 jaar Govert – “Het koude zweet brak mij uit”

Govert…,

?

Er is een bejaarde vrouw in P’Tata (van Patata Kondre = aardappelland) die mij wegens bijzondere omstandigheden al heel lang volgt (ik was als boezemvriend van haar enige zoon jarenlang ‘kind aan huis’ – daarnaast was zij jarenlang praktisch blind, wat haar in haar nieuwshonger aan de radio hield). Zij is mijn trouwste en grootste fan. Dit is een particuliere omstandigheid – ik heb ‘m nodig nu om bij Govert te komen.

De bejaarde vrouw, Truus, deed vaak verslag van hoe zij er van genoot om mijn stem te horen. In haar lofzang liet zij zelden ‘die Govert’ onvermeld. Sterker nog, Govert stal vaak de show. Truus, hoewel bejaard volledig bij haar (scherpe en kritische) verstand, was helemaal weg van Govert.

Ik denk, echt, dat er geen grotere fan van hem bestaat dan Truus van der V. Zij citeerde moeiteloos uit zijn recente interviews en presentatieteksten, en, vooral, uit zijn grapjes en ‘terloopse opmerkingen’ (zo duid ik die mooie onderkoelde Govert-stijl hier maar even aan). Ik heb Truus vaak aangeboden om eens langs te komen in Hilversum, om haar aan Govert voor te stellen… Helaas, ik weet niet precies waarom, is dat er nooit van gekomen.

Govert is ook de tweede presentator die mij als verslaggever in de problemen bracht. Ik bedoel… ?cht in de problemen… (De eerste was Clairy Polak: na mijn uitvoerige uitleg over het verloop van een rechtszitting, en vooral de complicaties ter zitting, wenste zij de rechter veel succes, omdat ze er helemaal niets van begreep.)

De voet die Govert tegen danwel in mijn derri?re plaatste, bestond uit een live-gesprekje in de, inmiddels ter ziele gegane, rubriek ‘Het Antwoordapparaat’. Een luisteraar had zijn beklag gedaan, omdat ik Lodewijk de Waal in een interview niet liet uitpraten. Zoals te doen gebruikelijk in Het Antwoordapparaat, werd de maker van het beklaagde item ter verantwoording geroepen. Ik zou live mijn plicht doen.

Thuis, via een isdn-hoge-kwaliteits-telefoonlijn. Thuis, ook, waar ik de vrouw op bezoek had die ik wenste te veroveren en bij wie ik derhalve een goed indruk wenste te maken… Een fragment werd ten gehore gebracht, live-in-de-uitzending, van mijn niet-uit-laten-praten-interview met De Waal, en de klager deed telefonisch zijn beklag… Ik had goede redenen, vond ik, om de vakbondsleider in zijn antwoorden te onderbreken, maar had ook wel een beetje spijt, had wellicht te rigoreus gehandeld…

Govert ondervroeg mij, live op zender, over mijn handelswijze, en maakte daarbij de kwestie op eigen wijze duidelijk. Steeds als ik een antwoord inzette, stelde hij direct de volgende vraag (en liet mij dus, net als De Waal, niet uitpraten)…

Het koude zweet brak mij uit, nooit had ik het zo moeilijk op zender (naast dan voornoemd voorval met Clairy). Mijn damebezoek had het gelukkig met mij te doen…

Govert kwam er later nog wel op terug, in de studiogang bij de koffiemachine… in al zijn olijkheid… (grijns, ietwat voorovergebogen). Ik kon, durfde het hem niet kwalijk te nemen (veel collega’s deden dat wel). Govert zei dat hij het niet kon nalaten (dat is de allerbeste verklaring altijd voor alles).

Govert, bovenstaand even snel opgetikt.

Je bent een geweldige collega. Ik buig diep voor je – voor de manier waarop je iedere dag opnieuw een heel mooi en goed radiogevoel verwoordt en verklankt. En voor de manier waarop je je collega’s daarbij betrekt, om hen iets, of liever veel, van je rijkdom mee te geven.

Bart Kamphuis

30 jaar Govert – “Kom langs in Maastricht”

Jarige Govert, (zo mag je dat toch wel noemen, als iemand tweederde van mijn leven bij de radio is)

Gek eigenlijk. We noemen elkaar op de radio gewoon bij voornaam, terwijl honderdduizenden meeluisteren naar onze gesprekken. En toch hebben we elkaar volgens mij nog maar een keer de hand geschud.

Maar dat gaat de komende 30 jaar veranderen!

Dus, mijn geschenk: kom langs in Maastricht, met eventuele partner en weet ik wie nog meer, en we drinken wat op het Onze Lieve Vrouwenplein (het mooiste plein van Nederland!). En misschien hebben ze ook nog wel wat te eten ergens.

Groet,

Gerrie Coerts

30 jaar Govert – Number two fan

Toen ik met dit Fanlog begon was ik heftig fan van Rob Trip en van Bert van Slooten en Menno Reemeijer vond ik leuk en Marcel Oosten was ook helemaal ok. Maar wat mensen toch zagen in Govert van Brakel?

Saai en degelijk vond ik ?m. En regelmatig gooide ik in de groep dat ik opstaan om half zes geen punt vond en de lunchuitzending doen ook niet maar kon ik alsjeblieft van de avonduitzending af?

(visualiseer hier een gegeneerde duik onder de tafel)

De waardering begon met de Avondkranten (door Govert steevast afgekondigd als avondbladen). Een sketch voor een heer en een dame en zeker in die eerste tijd (met samenstelsters Lieke Noorman en Freddy van Thijn) vaak dolle pret. En helemaal hooked was ik toen Govert als afkondiging er ook nog het archa?sche couranten in ging verwerken.

Ergens daarna kwam van het 1 het ander. En nu laat ik Govert tussen vijf en zeven alleen nog schieten als ik ?cht elders moet zijn en zelfs dan heb ik ?m op de autoradio aan tot ik ergens een parkeergarage in rijd en buiten zijn bereik raak.

Govert: je bent te gek.

En ik ben misschien niet je number one fan maar intussen toch zeker je number two.

En van mij moet je het doen met een virtuele kus want als ?llebei je topfans naar Hilversum waren afgereisd om je te omhelzen had hier nu niet een brave uitzending-bespreekster en felicitatie-stukjes-toevoegster gezeten.

Jeanne

30 jaar Govert – Een begrip, een instituut, betrouwbaar en vertrouwd

Beste Govert,

Dertig jaar Van Brakel ? en in Rusland luiden de klokken! Ok?, het is hier tweede Paasdag, maar de symboliek blijft aardig. Een feestdag, onmiskenbaar, een mijlpaal. Is dertig jaar lang? ,,Het leven begint pas bij veertig,?? wordt ergens gezegd in de film ?Moskou gelooft niet in tranen?. Geldt zoiets ook voor een dienstverband?

Serieus: voor mij zijn jij, je stem en presentatie een begrip, een instituut, betrouwbaar en vertrouwd als de BBC of Het Oog op morgen. Voor mij is de stem van Govert van Brakel ? je collega?s niet te na gesproken! – h?t geluid van het Radio-1 Journaal. Ik hoop dat dat nog lang zo blijft en dat we elkaar net als in de afgelopen tien jaar nog vaak in de ether zullen treffen.

Van harte! Serdetsjno pozdravljajem! Bureau Moskou heft het glas vanavond!

Geert Groot Koerkamp

30 jaar Govert – Een naam en een stem

Met een vriendelijke glimlach gaf hij me een hand en stelde zich voor.

Ik wist wel dat hij het was, maar een gezicht, tsja, dat had ik er nooit bij gezien.

Toch wist ik op het moment dat ik de studio inliep dat hij Govert van Brakel moest zijn, simpelweg omdat die andere Rocky Tuhuteru was en die kende ik van televisie.

Govert was een naam en een stem die mij al jaren vertelde hoe de situatie op de velden was of waar een renner zich het snot voor de ogen reed.

Als redelijk bleue Achterhoekse jongen werd ik in mijn eerste maanden in Hilversum overvallen door de bekende mensen en dat gaf af-en-toe wel eens een ongemakkelijk gevoel. Want hoe dien je die mensen te benaderen?

Gelukkig bleek dat achteraf reuze mee te vallen en zeker de relaxte houding van mensen als Govert maakte dat je je al snel op je gemak voelde in een wereld die ik alleen maar van verre kende.

En ik weet zeker dat hij daar tot op de dag van vandaag prima in slaagt; het relativeren van een wereldje dat voor de buitenwereld vaak groter is dan alleen een leuke baan.

Rick Hoogkamp

30 jaar Govert – Rustig en betrokken

Ik heb Govert ontmoet als presentator van het NCRV-sportprogramma op Hilversum 3.

Lang geleden, als mijn geheugen me niet in de steek laat, presenteerde hij de uitzending op het moment dat het Heizel-drama zich ontrolde.

Later ben ik hem gaan waarderen als vaste presentator van het R1J.

Hij was er altijd, tijdens de ochtenduitzendingen, tijdens verkiezingen, tijdens speciale uitzendingen, tijdens ‘brekend nieuws’, en tijdens koninklijke feestdagen. Vooral zijn presentatie van ad-hoc uitzendingen als ‘11 september’ is me bijgebleven.

Rustig en betrokken neemt hij de luisteraar mee en voert hem langs de pieken van het nieuws.

Govert, van harte gefeliciteerd met je jubileum!

Ik hoor je graag, en hoop dat je nog lang in mijn radio zult verschijnen!

Eric

30 jaar Govert – Geen kunstje

Voor Govert.

Al lang voordat ik naar radio 1 luisterde, laat staan voor radio 1 werkte, zat jij daar al. En dat merk je: ik ken weinig mensen die zo’n brede belangstelling voor ALLES hebben en als gevolg daarvan zo’n verbijsterend repertoire van parate kennis hebben als jij.

En tegelijkertijd, 30 jaar radio-ervaring, je merkt er niks van. En dat bedoel ik dan als compliment.

Want hoe lang je dit vak al beoefent en hoe vaak je al met dezelfde mensen over dezelfde onderwerpen hebt gesproken, toch klinkt het iedere keer weer alsof je het voor het eerst doet.

En dat is – voor zover ik kan beoordelen – geen kunstje, maar daaruit spreekt jouw tomeloze zucht naar nieuws en vooral ook je authentieke belangstelling voor mensen in al hun eigenaardigheid.

Voor dat talent heb ik grote bewondering.

Ik feliciteer je met 30 jaar radio maken. Alle goeds!

Roel Pauw

30 jaar Govert – De Meester

Ik heb een vriend die niet echt dol op Govert van Brakel is. De toon van zijn stem staat hem niet aan. En dus gaat rond vijf uur de knop van Radio 1 subiet over naar die van de concurrent. Vriend vindt Govert te moralistisch, te NCRV-achtig. Zo zie je maar hoe lang ze je dat nadragen. Maar vooral wat een stem losmaakt.

In de jaren dat ik alleen krantenstukjes schreef dacht ik over dit soort zaken weinig na. Van Govert leerde ik voor het eerst hoe je punten in je stem kunt zetten. Hoe je een sprankelend gesprek voert over een saai onderwerp – neem zoiets als het Catalaans statuut.

Nog iets anders dat hij me bijbracht. Het is niet erg wanneer er iets misgaat. Het gaat erom hoe je het vervolgens oplost.

Wie Govert een beetje volgt weet dat ik het over een Meester heb.

Moralistisch is hij overigens hoogst zelden.

Rop Zoutberg, Madrid

30 jaar Govert – Lijsterbessen

Dit gedicht van Rutger Kopland draag ik aan jou op, Govert.

Lijsterbessen

De dichtkunst beoefenen

met de grootst mogelijke zorgvuldigheid

constateren dat bijvoorbeeld

in de vroege morgen

de lijsterbessen duizenden tranen dragen

als een tekening uit de kindertijd

zo rood en zo veel.Verander ‘dichtkunst’ in ‘verslaggeven’, en je ziet tot wat jij in 30 jaar bent uitgegroeid.

Alles klopt en is goed getimed…

Brenda

30 jaar Govert – Een meneer

Lieve (dat mag nu wel eens) Govert,Toen ik 5 jaar geleden binnenstapte bij het Radio1 Journaal, had ik – als luisteraar – een bepaald beeld van de presentatoren. Govert van Brakel was een meneer, uitmuntend op de hoogte van actuele ?n historische zaken, zeer kundig, maar vooral: een meneer.

Inmiddels weet ik dat er naast die meneer ook een collega in je schuilt die ons vreselijk aan het lachen kan maken en met een groot gevoel voor relativering de stemming erin houdt als er iets tegen zit in de uitzending. De oplettende luisteraar kan gelukkig steeds vaker meegenieten van je subtiele grapjes.

Ik hoop op nog veel krantenoverzichten waarin je je laat verleiden tot improvisatie (nee, geen ‘toneelstukjes’), die veel mensen (mij in ieder geval) een (glim)lach ontlokt.

Van harte!

Lieselot Meelker

30 jaar Govert – Weinig geschreeuw, veel wol

Dag Govert,

Eerst het nieuws: gefeliciteerd!

Ik stel me zo voor dat je wars bent van alle titulatuur. Toch zou ik je, voor dit moment, de Goethe onder de presentatoren willen noemen. ‘In de beperking toont zich juist de meester’, inderdaad.

Weinig geschreeuw, veel wol – en daarmee ook volop ruimte overhouden voor de sportberichten.

Ik verheug me op de komende dertig jaar.

Hartelijk,

Kees Broere

30 jaar Govert – De couranten

Govert en de avondbladen – dat is Govert op z?n best.

Dat is vlot en speels, dat is creatief en origineel, dat is met de juiste tegenspeelster ongegeneerd vrolijk *dollen*.

Luister naar deze kleine compilatie van *vintage* Govert gemaakt door onze eigen geluidstechnicus Florian.

30 jaar Govert – Niet uitgeluisterd

‘Het NOS Radio 1 Journaal? met Govert van Brakel’ klinkt het uit de luidspreker rond vijven. Wat denk ik? Ha leuk, twee uur luisterplezier, omdat de presentator duidelijk ook plezier heeft in zijn werk.

Wat hoor ik? Een presentator met scherpte in interviews en gesprekken en iemand met humor. Ondeugendheid. Tijdens de tune aan het einde van het krantenoverzicht toch nog even iets leuks mompelen, het liefst zo dat je het net niet helemaal kan verstaan – denk ik. Of over frambozen praten op een – op mij – quasi serieus overkomende manier, waardoor het toch niet echt ?spannende? onderwerp plots toch heel leuk wordt om naar te luisteren. En ondanks deze ?plaagstootjes? blijft Govert toch beleefd, en oprecht ge?nteresseerd. Dat precies maakt het luisteren naar Govert van Brakel zo leuk voor mij. Waar nodig serieuze ernst, en bij luchtiger onderwerpen er een eigen draai aan geven. Ik heb dan ook met het grootste plezier drie ?Govert-collages? gemaakt, en hoop over 10 jaar weer drie nieuwe te mogen maken, over de komende 10 jaar. Want uitgeluisterd naar Govert ben ik voorlopig nog niet!

Florian

30 jaar Govert – Beentjes op de grond

Beste Govert,

?

Tussen de deadlines door in deze hectische Italiaanse dagen wil ook ik je graag feliciteren met deze mijlpaal. Jouw ”hmm” na de zoveelste ongelooflijke Italiaanse gebeurtenis houdt me altijd weer met beide beentjes op de grond.

?

Een mooie feestdag en nog heel veel jaren bij het Radio1Journaal toegewenst.

Bas Mesters

30 jaar Govert – Voor de microfoon geschapen

Ik kan natuurlijk zeggen dat Govert excelleert voor de radio, ja, dat-ie voor de microfoon is geschapen. Dat hij met z’n sonore, vriendelijke stem de scherpste vragen kan stellen. Ik zou d’r nog aan kunnen toevoegen dat Govert gevoel voor humor heeft, al uit dat gevoel zich soms in al te woordspelige grappen.

Dit alles hebben anderen natuurlijk ook gezegd, dus misschien zou ik mijn jubileumstukje tot het volgende moeten beperken: in de jaren tachtig was Govert een paar jaar Hoofd Gesproken Woord NCRV-radio. In die functie moest hij flink bezuinigen op het budget, en

ingeslapen en door-en-door verwende programmamakers wakker schudden.

Daar werd Govert niet gelukkig van (al heeft hij zich geloof ik heel behoorlijk van zijn taak gekweten).

Verstandig dus dat hij niet is blijven hangen in die leidinggevende functie, maar is teruggekeerd naar de werkvloer.

Tot heil van hemzelf en de luisteraars.

Gert Kl?ck

30 jaar Govert – Geen dag zonder Govert

Ik beken. Jarenlang was ik geen radioluisteraar, maar televisiekijker. Hoewel: dat ding stond ??n, maar kijken deed ik nauwelijks. Bewegend behang waar geluid uitkwam, zodat ‘alleen thuis’ wat minder all??n leek.

Toen kwam het Fanlog. Of eigenlijk: de aanloop t?t: de vraag of ik wilde meedoen. Ik wilde wel, want loggen was mijn lust en mijn leven en aan die radio zou ik ook wel wennen, dacht ik. Wat klopte. Het wennen groeide uit tot een verslaving. Ik kan met recht zeggen, ik ben geen radioluisteraar maar radiofan.

Nieuws zonder beelden is niet alleen indringender, maar vaak ook knapper. Een Van Gogh-tentoonstelling in het tv-journaal is simpel, maar laat dat maar eens *zien* op de radio… Toch gebeurt dat. Dag in, dag uit – uitgebreider en dieper dan de televisie het ooit zal kunnen.

Fan van de radio, fan van het Radio 1 Journaal, fan van Govert. Want de late uitzending blijft favoriet – dankzij de combinatie van onderhuidse humor, vakkundigheid en kennis van zaken. (En dan heb ik het even niet over *die stem*…)

De number one fan, volgens Jeanne. Maar als ik vandaag hier eens om me heen kijk, zijn er nog veel hartstochtelijker fans die hem bovendien veel langer kennen dan ik. Wat alleen maar bewijst dat ik gelijk heb in mijn ‘fandom.’

Er gaat geen dag voorbij zonder het Radio 1 Journaal, geen dag zonder Govert (waarmee ik met onmiddellijke ingang de zaterdag tot ‘on-dag’ verklaar). De enige reden dat ik een uitzending laat schieten, is een studiobezoek!

Hansje

30 jaar Govert – Kostelijke gesprekken

Wie regelmatig naar Govert luistert, weten dat hij de ‘kleine’ onderwerpen niet schuwt. Sterker nog: daar weet hij vaak de kostelijkste gesprekken over te voeren. Geniet mee van een kleine bloemlezing van ‘huistechnicus’ Florian.

30 jaar Govert – De gniffel

Govert van Brakel.

Zo’n stem waarvan je als luisteraar het gevoel hebt dat hij er altijd al is geweest. Los, ontspannen en tegelijkertijd het naadje van de kous willen weten. Met hem achter de microfoon is het wij-onder-mekaar, de luisteraar en Govert. En inmiddels weet je wanneer zijn grapje eraan komt. Je voelt de opmaat, de korte stilte, de gniffel en dan komt de woordspeling waaraan hij misschien zelf wel het grootste plezier beleeft. Met nog een kleine gniffel na.

Die humorvolle toon verdwijnt onmiddellijk als het erom spant.

Bij groot nieuws geniet hij ook, maar dan puur vakmatig. Snel, ter zake, kundig.

Govert is een vakman, Govert ?s radio.

Gefeliciteerd!

Astrid Kersseboom

30 jaar Govert – Zou oud als ‘Langs de Lijn’

Welkom bij langs de lijn aflevering 18.624 met Govert Van Brakel en de kleinzoon van Felix Meurders.

Met andere woorden, Govert is niet alleen net zo oud als het Radio 1 journaal, alhoewel je het hem niet aan ziet, maar ook zo oud als Langs de Lijn.

Aangezien ik met veel genoegen door het sonore stemgeluid word aangekondigd hoop ik dat ook aflevering 23.552 op 24 april 2024 door de dan nog altijd jonge en goed doorrokende Govert van Brakel zal worden gepresenteerd.

Wie weet dat dan mijn zoon of kleinzoon adrem zal moeten reageren op een uiteraard geestige aankondiging.

Govert van harte en nog heel veel jaren.

Andy Houtkamp

30 jaar Govert – 52 seconden

“Ha, Govert aan de lijn”, dat was altijd een geruststellend gevoel, wanneer er met enige haast (dat was dus praktisch altijd) overlegd moest worden over een verhaal voor de eerstkomende nieuwsrubriek.

Wij correspondenten wilden natuurlijk van alles en nog wat in zo’n tekst proppen; de redaktie liet weten dat er “misschien 52 seconden” voor waren; en dan begon het snelle overleg over hoe we het verhaal konden indikken. Daar heb ik een hoop geleerd van Govert.

Taalgevoel ?n gevoel voor humor, zelfs onder zware tijdsdruk. Om maar ‘n dwarsstraat te noemen: terwijl een luitenant-kolonel met getrokken pistool in het parlement van Madrid een staatsgreep stond te plegen, of zoiets.

Tegen de tijd dat ik Govert regelmatig aan de lijn kreeg, was ik al zowat een oudgediende (in december 1968 begonnen voor het radionieuws van “Hier en Nu”); en dat betekende vooral dat ik al een gezond respect had opgedaan voor zulke collega’s in Hilversum die ons vakbekwaam opvingen.

M’n herinneringen aan de samenwerking met Govert zijn dankbaar, maar nog meer dan dat: vrolijk. “Ha, Govert; fijn dat jij er bent. Luister, ik heb een verhaal…” En als ik dan ten slotte ophing, zat ik bijna altijd te grinniken.

Robbert Bosschart

30 jaar Govert – Bijzonder

Ik werk nog maar drie jaar met Govert, maar toch wil ik op deze feestelijke dag kwijt dat ik hem heel bijzonder vind.

Als collega en als presentator.

Hij geeft de avonduitzendingen die hij presenteert een prettige toon mee. Hij heeft humor en dat hoor je. Hij staat open voor grote nieuwsonderwerpen, waarbij hij blijk geeft van veel parate kennis.

Maar hij haalt zijn neus ook niet op voor de kleinere onderwerpen, de grappige gesprekken in een uitzending…

Kortom, ik hoop dat hij nog jaren het Radio 1 Journaal blijft presenteren en feliciteer hem met 30 jaar werken bij de radio!

Marielle Nieuwenhuis

30 jaar Govert – Iedere dag G-day

Hier in Washington is het nog altijd maandag en dus in theorie nog altijd 24 April en dus nog altijd G-day etc.etc. Maar eigenlijk is het iedere dag G-day. Govert redt onderwerpen. Er gaat soms van alles mis tijdens zo’n live-uitzending, maar er is gelukkig een iemand die het hoofd koel houdt. En dat is Govert, de anchorman.

Een tijdje terug praatten we over de Republikeinse voorman Tom Delay die na een vlammend corruptieschandaal zich terugtrok uit het politieke leven. Ik zou tijdens het gesprek een citaat van Delay laten horen, maar mijn computer haperde. Er viel een pauze, ik drukte nogmaals wanhopig op de spatiebalk, en niks. Stilte. Ik begon de muis te bedienen en zei dat de techniek me in de steek liet. Na een seconde of wat klonk toch ineens Tom Delay op de radio. Zegt Govert na het fragmentje heel droogjes: “met een delay dan toch Tom Delay”. Met een lach en een traan lost hij zo’n foutje op, en niemand stoort zich eraan. Klasse.

Zijn gevoel voor humor is trouwens sowieso fenomenaal. We hebben wel eens met elkaar gesproken over een klein territoriaal conflict tussen Denemarken en Canada. Het draaide om het zogeheten Hans-eiland, een klein eilandje in de noordelijke wateren. Vraagt Govert heel serieus: “Ron, we hebben natuurlijk vaker van dit soort territoriale conflicten, maar wat maakt Hans anders?”. Ik moest m’n best doen om niet in lachen uit te barsten. Zo maar wat van die kleine dingetjes die je als correspondent dagelijks Govert meemaakt. Govert, gefeliciteerd met dertig jaar radio, en wij, gefeliciteerd met dertig jaar Govert.

?

Groet vanuit Washington,

Ron Linker

30 jaar Govert – Tot morgen!

De taart is op, het feest is uit.

We hebben het met heel veel plezier voorbereid (en nu vergeten we maar even de stress, de vermoeidheid en de moedeloosheid die soms wel eens toesloeg) en kijken er aan het eind met heel veel plezier en voldoening op terug. Over dertig jaar (en geen dag eerder!) doen we het w??r.

Het was een mooie dag. We gaan slapen, het licht gaat uit.

Maar morgen zijn we er weer. Het Fanlog, het Radio 1 Journaal – en Govert ook.

Jeanne en Hansje