In de reguliere uitzendingen willen we ze nog wel eens over het hoofd zien. De ‘jongens (en meisjes) van de sport’. Maar tijdens bijzondere evenementen staan ze wat meer in de spotlights en krijgen we ineens een veel beter beeld van wat ze in huis hebben.
In de dagen van RadiOlympia vielen de reportages van Steven Dalebout me al op. Hij vertelt méér dan de geijkte verhalen, verlaat de gebaande wegen en kiest bijzondere onderwerpen en invalshoeken. Ik herinner me een prachtige reportage over de waxman van snowboardster Nicolien Sauerbreij. Het klonk als een modern sprookje, waarbij ik visioenen kreeg van een gedreven man die er zijn levenswerk van maakte om, boven pruttelende kookpotten met gesmolten was het ideale mengsel voor kampioenen te vinden. Hoe Steven die man heeft ontdekt en wat hem bewoog om het verhaal in die vorm te maken weet ik niet, maar ik vond het geniaal. De juiste vragen, de juiste toon, de perfecte montage. En na zijn werkelijk fan-tas-tische reportage van deze week over *het* doelpunt van Dennis Bergkamp tijdens het WK van 1998 kan Steven voor mij niet meer stuk. Ik hoop dat de mensen van de NOS het ook hebben gehoord en hem, ook ná het WK, de gelegenheid geven om zulke juweeltjes te maken. En die mogen van mij dan best búiten het sportblokje worden uitgezonden. Gewoon in de uitzending, sport is immers ook nieuws?
Voor mij is Steven de kampioen van de sportreportages!
Ode aan… Steven Dalebout
23 juni 2006 · Geen reacties
Tags: Odes
Er zijn nog geen reacties op dit bericht
Reageer:
Op de hoogte van de reacties via de RSS 2.0 feed.