We zijn 3 weken en 39 verhoren verder. Ik heb het hier over commissie-De Wit.
Vandaag moest Nout Wellink voor de tweede keer verschijnen, later gevolgd door Wouter Bos.
We horen Peter Blok en Wouter Bos. Die laatste liet duidelijk weten dat Rijkman Groenink niet moest zeuren. Geen gezeur over hoe ABN AMRO ten prooi viel aan het banken trio. Volgens Bos zette Groenink de bank zelf in de etalage.
Bos haalt verder uit: er zitten nu veel mensen met afschuwelijk veel geld thuis. Het is de schuld van de raad van commissarissen, de raad van bestuur. Die hebben er een potje van gemaakt.
Zij hebben een kroonjuweel verkwanseld.
Heeft Wouter Bos Balkenende goed geïnformeerd? Jazeker, en dat is ook zijn antwoord op de vraag of Wellink alles heeft gedaan wat hij doen kon en moest.
Peter Blok geeft een kleine inkijk in de hoop van de PvdA. Zij willen te boek staan als de partij die de banken wist te redden.
Al dat geld dat er werd ingestoken? Veel is er al terug met behoorlijk wat rente. Hoeveel het is horen we niet.
Later in de uitzending komt André Meinema met een verslag.
De rode draad van dit alles? Het door de commissie te schrijven rapport.
De schuldvraag, wie heeft er schuld aan die niet zo handige verkoop, en aan de ellende met Icesave?
De politiek wijst naar de bankiers, de bankiers wijzen naar de politiek.
Is er wel genoeg kennis van zaken bij de leden van de commissie?
We krijgen de verzekering dat die goede adviseurs hebben.
Meinema heeft het over weinig mooie gesprekken, de vragenlijstjes, het is te braaf, te schools.
De politiek dient ook de hand in eigen boezem te steken.
Als Meinema dan in gesprek is met Wellink horen we weer die sussende toon.
Of de verklaring van geen bezwaar niet te makkelijk is afgegeven?
Dat vindt Wellink niet, gezien de kennis van toen. Hij wilde niet zozeer dat de verkoop doorging, zocht naar een objectiveerbaar gaatje. Hij vond het niet. Men kan zich niet door gevoelens laten leiden.
Meinema wil weten wie welke verantwoordelijkheid draagt, waar die van Wellink ophoudt en die van Bos begint.
Wellink is stellig, ze hebben samen getekend, al was het soms vanuit een andere invalshoek, ze hadden elkaar gevonden.
Bos en Wellink vallen elkaar niet af, dat is wel duidelijk.
Icesave komt ook nog even langs. Had hij (Wellink) niet eerder op de rem moeten trappen? Kon niet, als een Europese bank zegt “we komen eraan” kun je er weinig tot niets tegen doen.
Meinema wil nu weten wat Wellinks grootste frustratie is. Dat hij maar niet kan uitleggen dat de toezichthouder gelijk alle schuld krijgt, dat men voor het gemak de andere partijen vergeet.
Worden we dan ietsje wijzer van Wouter Bos? Lucella Carasso heeft hem aan de telefoon. Ze vraagt hem wat hij vindt van Wellinks verweer? Dat het goed was dat Wellink nu ook eens even mocht terugblazen.
De naam Groenink is genoeg voor irritatie bij Bos. Vooral diens opmerking over de weggegooide 30 miljoen.
Nee, dan hoe het met het deel van ABN in handen van RBS is afgelopen. Dat is pas weggegooid geld, wij, de belastingbetalers moeten blij zijn dat we daar niet voor moeten betalen.
Bos had enige lovende woorden voor één topman van ABN AMRO, de toenmalige president-commissaris Arthur Martinez. De man die toegaf dat het bestuur van de bank heeft gefaald. Is toch bijna hetzelfde als “sorry”.
Voorlopig is het even afgelopen met het zwarte pieten, het schoonvegen van het eigen stoepje.
Wellink deed alles wat ie moest doen, Bos was nog geen minister toen de ABN begon af te brokkelen en de rest? Dat zijn wellicht die mensen die met afschuwelijk veel geld thuis zitten.
Nu is het wachten op een eindrapport.

Er zijn nog geen reacties op dit bericht
Reageer:
Op de hoogte van de reacties via de RSS 2.0 feed.