“Hebben jullie zo weinig vertrouwen in het Nederlandse gevangeniswezen,” valt Lara Rense met de deur in huis bij Jos vander Velpen, voorzitter van de ‘Vlaamse Liga voor Mensenrechten’. “In Nederland is een gevangenis een paradijs, in België zitten we nog in de Middeleeuwen,” zegt hij. “Gevangenen komen in éénpersoonscellen met een tv en magnetron.” Rense: “Klinkt goed!”
Belgische gevangenen worden overgeplaatst naar Tilburg, wat voor de Franstalige tak van de Vlaamse Liga voor Mensenrechten reden is om naar het Belgische Constitutionele Hof te stappen. “Wat telt is het bezoek van familie en een advocaat,” vertelt Vander Velpen. “De afstand naar Tilburg kan een probleem worden, aangezien de gedetineerden uit heel België komen.”
Correspondent Wessel de Jong wist eerder te melden dat de gevangenen vrijwillig naar Tilburg verhuizen, dus Rense wil weten wat het probleem is. “Uit een kleine opiniepeiling blijkt dat de helft van de gevangenen het niet ziet zitten,” weet Vander Velpen. Maar Rense houdt vol: “Vrijwillig, maar later toch inzien dat ze het niet zien zitten?” Vander Velpen komt er niet uit, en houdt het er maar op dat ‘onbekend onbekend is’.
Het mogelijk minder vaak op bezoek kunnen komen van familie en advocaten is niet het enige probleem. “Cipiers zijn in Nederland beter geschoold, maar spreken de Franse taal niet,” weet Vander Velpen. “Dus dan kunnen de gevangenen niet aangeven dat ze moeten plassen?” reageert Rense scherp. “Het gaat ook om een ander punt, mevrouw,” gaat de Belg verder, die zich niet voor de tweede keer van de wijs laat brengen. “Wat de gedetineerden willen is vrijkomen. Daarvoor is een reclasseringsplan nodig.” En daarvoor moet gecommuniceerd worden, wat lastiger is in Tilburg.
Er zijn nog geen reacties op dit bericht
Reageer:
Op de hoogte van de reacties via de RSS 2.0 feed.