Fanlog Radio 1 Journaal

Door Harco Ploegman

Op 24 oktober publiceerde het Nederlands Dagblad een uitgebreid interview met Govert van Brakel, kort voor zijn laatste uitzending van het Radio 1 Journaal.
Hieronder enkele citaten.

Het is een georganiseerde chaos op de redactievloer van de NOS, zo vlak voor de middaguitzending van het Radio1Journaal. Redacteuren zitten aan de laatste nieuwsberichten en presentatieteksten te werken, in de studio vind druk overleg plaats en Govert Van Brakel moet voorafgaand aan de uitzending ook nog twee gesprekken opnemen. (…) De presentator is bij deze uitzending bezig aan zijn laatste maand en hij vindt dat ,,niet leuk”. ,,Ik heb geen hobby’s, ik verzamel niets. De radio is mijn hobby.”
(…)

Govert van Brakel is nog relatief jong, zestig jaar. Waarom gaat hij dan nu al met de vut? ,,Op een gegeven moment zei mijn baas Hans Laroes: ‘Van mij mag je blijven, maar ik moet je via de wet erop wijzen dat je ook weg mag. Denk er goed over na.’ Toen dacht ik: ‘Waarom zou ik niet weggaan op een moment dat ze het misschien nog wel prettig hadden gevonden als ik was gebleven?”’
De presentator begon zijn journalistieke carrière als schrijvend redacteur bij het persbureau voor de regionale dagbladen, de Geassocieerde Persdiensten (GPD). ,,Maar ik wilde eigenlijk wel bij de radio. Dat was mijn grote liefde, al weet ik niet goed waar die vandaan komt. Als er iets groots gebeurde, zeiden mijn ouders vroeger wel: ‘We moeten  televisie kijken, want het is een belangrijk moment.’. Mijn moeder bewaarde ook kranten: de dood van koningin Wilhelmina, de moord op Kennedy, dat soort momenten. Zodoende las ik al jong de krant.’’
(…)

De presentator noemt zichzelf een ‘buitengewoon tevreden mens’. : ,,Ik ben bijna overal bij geweest. Ik ben een zondagskind daarin hoor. Er is me altijd gevráágd om programma’s te doen. Ik heb nooit m’n hand op hoeven houden. Sprak hij bescheiden… ”
(…)

Govert van Brakel komt uit een vrijzinnig-Luthers gezin. ,,Ik ben van de geloofscategorie: ik hoop het. Ik ben er niet cynisch over en ik wil het ook wel geloven, maar ik vind het moeilijk. Maar ik ben gedoopt en nog steeds keurig lidmaat van de Lutherse kerk. Ik ben nergens uitgeschreven. Ik wil daar ook wel bijhoren.” De presentator is er na lange tijd mee opgehouden zijn kerkelijke bijdrage te betalen. ,,Ik hoorde nooit iets van ze. Toen ben ik er maar mee opgehouden. Als ze ook niet in mij geïnteresseerd zijn dan houdt het op. Dan ben ik wel een beetje dwarsig.” Hij vindt moeilijk te verwoorden wat hij gelooft.
,,Ik geloof wel dat er iets of iemand is die ons een beetje begeleidt op de moeizame weg. Niet iemand die ik vraag of ik een goede uitzending mag presenteren. Ik heb geen waarom-vragen meer. Er hangt ergens een God overheen, die herstelt alles wel weer op termijn. Maar ik ben niet van het rotsvaste vertrouwen. Ik ben weleens jaloers op mensen met zo’n rotsvast onwankelbaar geloof, die daar ook naar kunnen leven. Ik vind dat knap.”
(…)

Is er leven na de radio?
,,Dat is een ernstig probleem. Nee, nu overdrijf ik. Maar ik heb geen hobby’s. En nee, ik wil niet bij de televisie. Ik heb een eigen bedrijfje opgericht. Ik ga wat media-opleidingen doen voor bijvoorbeeld omroep Gelderland en misschien de NOS. Soms val ik in bij het ochtendprogramma van MAX op radio5. Voor de rest moet ik maar een structuur zien te vinden. Voor mij geen grote wereldreis. Ik hoef echt niet naar de grotten van Vietnam. Ook ga ik niet naar het platteland verhuizen om een moestuin te beginnen. Er zal vast wat zijn om te gaan doen. Nu weet ik dat nog niet precies. Mij geleidt des Heren hand…”