Jeanne zelf schrijft op De Klooiende Koude Kalkoen over Radio 1 en dus soms ook over het Radio 1 Journaal.
Niet consequent, zeker niet elke dag.
Alleen als zij zin heeft om lekker aan te klooien.

Kerkdeskundige collega-journalist Gerard Klaasen (KRO) prijst de aanpak: “transparant”.
“Chapeau voor hoe de Nederlandse religieuzen dit doen.”
De Salesianen, waarvan de meeste mensen tot gisteren nooit hadden gehoord, blijken niet alleen een erg oude orde. Ze hebben ook macht. Waar vroeger de Jezuïeten dicht bij de paus stonden, is dat tegenwoordig de orde van Don Bosco. Een orde die zich vooral bezig houdt met de jeugd.
En de meeste Salesianen, wil Klaasen kwijt, kent hij als “ijverige, betrouwbare personen die in fatsoenlijk pastoraat staan tegenover jongeren”.

Complimenten voor de geweldige spin van de r-k kerk.
Hoe binnen 12 uur van vieze kindergrijpers te veranderen in transparante excuusp(r)aters.

Ze heeft wel gedroomd van een medaille. Een paar keer zelfs. Maar dat was van brons.
Nu willen we weten, verwoordt onze sportverslaggever ons aller diepste wens, “wat gebeurt er dan als je ziet dat je gewonnen hebt?”
Nicolien Sauerbreij: “Het is ongelooflijk, ik sta nog een beetje te shaken.”

Ik vat het maar samen als: ze is hartstikke blij.

“Het was een opgave om de gebeurtenissen van 2009 in het programma te verweven,” geeft Boon toe. Maar hij vindt dat het goed gelukt is. In de buurt van ‘De Naald’, waar vorig jaar die beruchte zwarte auto het publiek in reed, wordt een ingetogen kunstmarkt gehouden “omdat kunst een andere manier biedt om naar de dingen te kijken”. Met pal naast ‘De Naald’ aandacht voor glaskunst “als antwoord op de kwetsbaarheid”.

Op 29 april wordt in Apeldoorn het monument onthuld dat herinnert aan het incident. Maar in het programma van de 30e zijn verder geen geen bijzonderheden opgenomen. Al wordt het “een dag die ruimte biedt aan herinneringen”.

Geen wereldnieuws. Maar wel een boeiende vooruitblik op een dag die Apeldoorn straks met gemengde gevoelens zal vullen.

Daar hebben hij en zijn onderzoeksteam nu iets op gevonden. Een leestest, die uitwijst of je aanleg hebt voor zo’n ‘botsing van mechanismen’. Je leest een tekst in 2D én een tekst in 3D, en dan wordt gemeten of de leessnelheid verschilt. Die test zou ingebouwd kunnen worden in de schermen van 3D-tv’s en spelcomputers.
“Je kunt toch ook gewoon een keertje kijken? Dan weet je het ook!” stelt Lucella voor.
“Eh… ja, dat is natuurlijk ook mogelijk,” lacht IJsselstein.

Soms is één zinnetje genoeg om de overbodigheid van sommige onderzoeken aan te tonen…

Thaksin is in de jaren van zijn bewind héél erg rijk geworden. Van zijn kapitaal is nu 1,7 miljard in handen van de overheid. Daarvan mag hij dus 0,7 miljard houden. Omdat ie, zo hebben de rechters uitgerekend, al hád voordat hij president werd. “Ik denk dat Thaksin erg tevreden zal zijn met deze uitspraak,” veronderstelt Michel. “En hij hoeft niet de gevangenis in?” is Lucella Carasso verbaasd. Eigenlijk wel, want eerder werd hij al veroordeeld tot twee jaar cel. Maar hij is gevlucht naar het buitenland om aan die straf te ontsnappen. Op dit moment zit hij in Dubai, maar meestal vertoeft hij in Cambodja.

Ondanks zijn schandalige zelfverrijking heeft Thaksin nog steeds veel aanhangers, vooral op het Thaise platteland. Omdat er vandaag, na de uitspraak van het Hooggerechtshof, acties werden verwacht, was er veel politie op de been. Maar er gebeurde niets. Wel hebben aanhangers een grote demonstratie aangekondigd, die over twee weken zal plaatsvinden. Zó groot dat ze de regering ten val zullen brengen, denken ze zelf. “Maar zover zal het niet komen,” denkt Michel. “Maar ze kunnen wel voor grote chaos zorgen.”

Slim mannetje, die Thaksin. Mooi op tijd het land uit om vrij man te blijven. En na vandaag ook nog meer dan genoeg geld om de rest van zijn leven de hele wereld over te reizen.

Robert Chesal van de Wereldomroep ging speuren, vond een man die als jongen van 11 in het Don Rua klooster in ‘s-Heerenberg door een Pater Salesianen was misbruikt. Hij zocht contact met Joep Dohmen van NRC Handelsblad die eerder over misbruik had gepubliceerd en samen kregen zij het verhaal rond.
Waarbij bleek dat het destijds al bekend was, maar dat er behalve een vaag ‘zegt sorry’ niets mee is gebeurd. En wat ook bleek: de huidige bisschop van Rotterdam, Ad van Luyn, was toen leraar in ‘s-Heerenberg. Die wil nu niets zeggen.

Wie wel iets wil zeggen is bisschop Hurkmans. Over het weigeren van de communie aan de prins Carnaval in Reusel omdat die een vriend heeft. “De communie is het allerheiligste dat de kerk heeft,” zegt hij tegen Maino Remmers. Waarmee je “belijdt dat je een eenheid hebt met de kerk”. En die kerk zegt néé tegen homo’s. Nou ja – tenzij ze alleen vóelen maar daar niets mee doen (zou masturbatie eigenlijk wél mogen?).
Henk Krol van de Gaykrant, die het gesprek met Hurkmans had aangevraagd, zegt (doet?) dat hij anders had verwacht. Jezus zegt immers: iedereen is welkom. “Maar ik vraag me af of de kerk van Rome nog wel de kerk van Jezus Christus is.”

Hurkmans zegt dat hij worstelt. Omdat seksualiteit een open zenuw is. Ook van de kerk.
Jammer nou, maar er schiet me even geen valse afsluitende zin te binnen.

“Dat wordt dan een enorme bak water!” stelt Lucella Carasso het plastisch voor. Klopt – maar niet in 1x, maar geleidelijk. Al wil Ridderinkhof niet ontkennen dat hierdoor de warme golfstroom in de Atlantische oceaan die ons klimaat beïnvloedt kan worden verstoord.
“Krijgen we dan nóg koudere winters dan dit jaar” vraagt onze presentator en ik hóór haar bijna rillen.
Ook dit wil de deskundige nuanceren. Je hebt nu eenmaal warme winters en koude winters, dat is een normaal proces net zoals het afbreken van de ijsberg een normaal proces is.

Maar toch, houdt Lucella Carasso vol, áls er effect is, is dat dan voor één of twee jaar of langer? Het voorspellen van warm/koud voor zomers of winters staat nog in de kinderschoenen, zegt Ridderinkhof. “We zijn daarmee pas een paar jaar bezig.”

Wij, de mensen in Nederland moeten zich er dus niet zo druk over maken.
Wie dat wel moeten doen zijn die zielige pinguïns die nu nog opgewekt een stukje nieuwe natuur bekijken op hun ijsblok om dat over een tijdje onder de voetjes te voelen wegsmelten.

Karimi kan nog geen exacte cijfers geven over hoeveel geld er is uitgegeven. Dat wordt pas in april duidelijk. Waar het geld aan uitgegeven is, weet ze wel: “Aan directe noodhulp: noodonderdak, medische hulp, water, sanitatie, voedsel en bescherming van kinderen.” Tijdens de grootschalige inzamelingsactie, kwam meerdere malen naar voren dat – de SHO had geleerd van de tsunami – het geld ook aan wederopbouw zal worden uitgegeven. “Het bedrag zal in twee tot vijf jaar worden uitgegeven,” vertelt Karimi. “De noodhulpfase kan zelf langer dan zes maanden duren, omdat regen en het orkaanseizoen de hulpverlening moeilijk maakt.”

Oosten wil concrete dingen weten. “Hoe gaat u het geld eigenlijk verdelen?” vraagt hij. “Organisaties als het Rode Kruis, Cordaid, Unicef en ICCO krijgen volgens een vast percentage een bedrag en moeten aangeven waar ze het geld aan uitgeven.” Maar de vraag is: werkt het ook? “Kunnen de organisaties hun werk goed doen?” Karimi antwoordt: “Het is heel moeilijk, de logistieke problemen duren voort.” Niet alleen de distributie hindert de hulpverlening, ook goedbedoelde individuen. “Individuele hulporganisaties maken het ook moeilijk om hulp in Haïti goed te distribueren. Het is een grote uitdaging.”

Een duidelijke, concrete ‘update’ van de SHO. Iedereen is wat voorzichtiger en wil duidelijk weten wat er met het geld gebeurt, na de duistere kant van de tsunami-inzameling. En de NOS blijft in de gaten houden waar het geld naartoe gaat. Lees dit artikel, en luister iedere maandag naar het dagboek van Haïtiaan Handy Tibert.