Fanlog Radio 1 Journaal

De algemeen directeur van de NOS, Gerard Dielessen
vertrekt naar de sportkoepel NOC*NSF. Per 1 mei aanstaande volgt hij daar directeur Theo Fledderus op. Op Twitter kondigde hij zijn vertrek vanmiddag aan.

Voordat Dielessen in 2003 algemeen directeur bij de NOS werd, was hij al betrokken bij NOS Studio Sport. Daarvoor werkte hij al bij het Utrechts Nieuwsblad, Wegener en NOVA. Dielessen was al betrokken bij de sportkoepel: hij is één van de personen uit de ‘Club van 28′, die de Olympische Spelen van 2028 naar Nederland probeert te krijgen.

Op de site van de sportkoepel staat dat het bestuur van NOC*NSF Dielessen “een directeur met grote ervaring in het leidinggeven in complexe organisaties en met grote passie voor sport” vindt. Over het belang van sport voor de samenleving zegt Gerard Dielessen op de site: “Dit is een geweldig moment om bij NOC*NSF aan de slag te gaan. Juist nu het maatschappelijk belang van sport voor Nederland zo breed wordt erkend.”

Bekijk het Twitter-account van Gerard Dielessen, lees ook enkele blogs die Dielessen de afgelopen jaren schreef op het NOS Weblog en luister naar het gesprek dat Lucella Carasso vanmiddag in het Radio 1 Journaal had met haar baas.

Vanochtend vroeg is Ron P. aangehouden als verdachte van de moord op Anneke van der Stap in 2005. Opmerkelijk, want Ron P. zit al een straf van 15 jaar uit voor de moord op Christel Ambrosius – de “Puttense moordzaak”.

Anneke van der Stap was een Rijswijkse studente, die op 5 juli 2005 verdween en een dag of tien later dood werd teruggevonden. Ron P. woonde in die tijd bij haar in de buurt, volgens sommige bronnen zou hij ook haar laptop hebben verkocht, vertelt Merlijn Stoffels. Een paar weken terug werd het lichaam van Anneke opgegraven, maar een reden werd daarvoor niet bekend gemaakt.
Ook nu wil de persofficier nog weinig kwijt. De komende dagen zal P. worden verhoord en worden geconfronteerd met de onderzoeksresultaten. Daarna gaat het dossier naar de Officier van Justitie, die zal beslissen of P. vervolgd wordt. Maar duidelijk is alvast dat “er sprake moet zijn van een redelijk vermoeden van schuld om tot aanhouding over te gaan.”

Peter R. de Vries is niet verbaasd over de aanhouding van Ron P. Het komt weliswaar slechts zelden voor dat iemand die in de gevangenis zit opnieuw wordt aangehouden. “Maar de moord op Christel was een lustmoord, en dan is het niet vreemd als de dader nóg eenzelfde soort moord heeft gepleegd.” Wrang vindt hij het in dit geval wel. “Als de politie in de Puttense moordzaak niet zo zou hebben geblunderd en P. meteen had opgespoord, zou Anneke nu nog leven,” denkt hij.
Hij acht het heel goed mogelijk dat P. ook deze moord op z’n geweten heeft. Hij was al vaker met de politie in aanraking geweest wegens geweld tegen vrouwen, en ontwikkelde een bizar “hoerenmonopolie”. Dat past allemaal wel in het profiel van een lustmoordenaar.

Merlijn Stoffels sprak vanmiddag ook met Marieke van der Stap, de zus van Anneke. Zij was totaal niet voorbereid op het bericht van de politie dat er een verdachte is aangehouden. Ze heeft in 2005 een tijdje met P. in dezelfde strandtent gewerkt en kende hem oppervlakkig. “Ik had geen behoefte om hem beter te leren kennen, want hij was vies en onverzorgd.” Dat is ook de reden dat hij ontslagen werd. Het zou kunnen zijn dat hij op 2 juli 2005, tijdens een feest in de strandtent, Anneke heeft ontmoet. Maar mogelijk kende hij haar alleen van de foto’s die Marieke altijd bij zich had. In elk geval lijkt P. via haar met Anneke in contact gekomen te zijn.
Met de aanhouding is ze blij. Misschien kunnen zij en haar familie het verhaal nu eindelijk voorgoed afsluiten. Maar als P. Anneke op net zo’n gruwelijk manier heeft vermoord als Christel Ambrosius, kan hij maar beter uit haar buurt blijven. “Dan is ie voor mij!”

Een opvallende wending in een lang slepende moordzaak. En nu maar afwachten of Ron P. deze keer wél zijn mond opendoet.

Viktor Janoekovitsj heeft de presidentsverkiezingen in Oekraïne gewonnen. De verslagen premier Joelia Timosjenko beraadt zich op stappen, denkt Kysia Hekster.

Het was een nipte overwinning: Janoekovitsj haalde slechts 2,5% méer stemmen binnen. Maar, wat veel belangrijker is, het waren éérlijke verkiezingen. Dat oordeelden tenminste de internationale waarnemers. Desondanks lijkt het heel goed mogelijk dat Timosjenko morgen toch de uitslag zal aanvechten wegens fraude. “Maar dat is gissen,” geeft Kysia toe. Ze zou net zo goed kunnen kiezen voor de oppositie. Of voor samenwerking met haar voormalige tegenstander.

Dat laatste lijkt Oekraïne-kenner Diederik Kramers onwaarschijnlijk. Daarvoor is er de afgelopen jaren te veel ruzie geweest tussen die twee. Kramers is lichtelijk verbaasd over de uitslag. Tenslotte werd Janoekovitsj vijf jaar geleden nog weggezet als de man die ten onrechte de overwinning opeiste, tót duidelijk werd dat er sprake was van verkiezingsfraude. Nu moet blijken of hij in de tussenliggende tijd veranderd is. Oekraïne kampt met grote problemen, waarbij vooral de economische crisis daadkrachtig optreden eist.

Of de bevolking blij is met de uitslag? Die zijn vooral het geruzie en gekissebis beu. Na de Oranjerevolutie groeide hun hoop, nu heerst vooral teleurstelling. Zijn partijprogramma zal niet de belangrijkste reden zijn voor de overwinning, denkt Kramers. “In dit land worden politici vooral afgerekend op hun persoonlijkheid. Politiek gezien was er weinig verschil tussen beide kandidaten.”

Oekraïne is weer een stapje verder. Nu wordt het afwachten of er ook nieuwe parlementsverkiezingen komen. Want om Timosjenko ook als premier opzij te kunnen schuiven, heeft Janoekovitsj een meerderheid in het parlement nodig. Het blijft dus nog even spannend.

“Ik voel me ook niet helemaal goed” begint Marc-Robin Visscher om ons een half uur later toe te vertrouwen dat hij “als homosueel” op school vaak het gevoel had dat hij er “alleen voor stond”.
Het Filiaal gaat over de actie van het blad Expreszo. Dat roept homoseksuele leerlingen en leraren op zich vandaag ziek te melden om te gaan demonstreren in Den Haag. Waar wordt gesproken over een wijziging in de wet Gelijke Behandeling die het orthodoxe scholen makkelijker zou maken zich van homoleerlingen en -leraren te ontdoen.

Marc-Robin Visscher ontbijt met docent Engels Rogier Dijk die drie maanden geleden op zijn oecumenische vmbo uit de kast kwam. Ging allemaal prima op die school, maar ze hebben liever niet dat R1J bij ze langs komt.
Benjamin van Es van Expreszo wil wel even uitleggen wat het probleem is en Wouter Neerings van het COC ook. De demonstratie, waarvan toch al niet veel werd verwacht vanwege de angst buiten de kast, blijkt dan ook nog eens zinloos want: het gesprek met minister Ter Horst gaat niet door. Ze heeft zich ziek gemeld.

Van Es: “Ze wil zich blijkbaar aansluiten bij onze actie.” (MRV: “o jee”)
Lara Rense: “Minister Ter Horst heeft zich dus geheel in stijl met de actie ziek gemeld.” (JD: “o jee”)
Neerings: “Een uitermate sympathiek gebaar van minister Ter Horst.”
COC-Nieuws: “De Expreszo-actie gaat vandaag gewoon door – dus volg het voorbeeld van de minister en meld je ziek!”

Het is een inkoppertje en het is ook een beetje flauw.
Maar wel leuk natuurlijk.

“Think about the push back brake.” De terugtraprem dus – die wil de niet-ervaren fietser nog wel eens opbreken.

De NS heeft 400 fietsen in Richmond neergezet zodat de Oranje-fans zich met behulp daarvan door deze voorstad van Vancouver kunnen verplaatsen. Edwin Cornelissen is erbij wanneer zaterdag een groep deels oud-Nederlanders meegaat op een excursie van 8 km. Er zitten mensen die die bewijzen dat je fietsen nooit verleert. En andere die met gilletjes (de vrouwen) en “just gotta figure it out” (een man) zich dapper op dit vreemde vervoermiddel storten.
De OV-fiets is “een leuke samenwerking van Go Green Go Dutch Go Bike,” vertelt een vrouw van de NS. Je kunt er in Richmond zowel de Olympic Oval als het Holland Heineken Huis makkelijk mee bereiken. En naar downtown Vancouver? Dan toch liever de sky train.

Zullen de ooit-Nederlanders tijdens de Spelen de Nederlandse sporters toejuichen? Jazeker! verzekert men onze verslaggever. Kennen ze ook namen. Mm, da’s lastig.
“Sven Kramer?” probeert Edwin Cornelissen. Die komt, zeggen sommigen, vaag bekend voor. Ireen Wüst? Renate Groenewold? Helaas – nooit van gehoord.
Dan gaan ze fietsen. Hesjes aan en helmpjes op. Snelle blik op de verkeersregels (niet op de stoep fietsen, geen koptelefoons op). En natuurlijk: “Think about the push back brake.”
Leuke reportage in een reeks van vele die Edwin Cornelissen al vanuit Vancouver maakte (maar die zaten in Langs de Lijn).

De gemeenteraadsverkiezingen staan voor de deur, de NOS trakteert ons op een lijsttrekkersdebat vanuit café Dudok. Dit onder leiding van Lucella Carasso en Joost Vullings.

Twee uur lang kunnen we luisteren en/of kijken (Politiek 24) naar de kopstukken van de landelijke partijen. Tenminste, zij die aanwezig zijn.
CU en SGP zijn vanwege de zondagsrust niet van de partij, Wilders en Thieme hebben afgezegd.

Warmlopen

Lucella begint het warmlopen met een vraag aan Mariëtte Hamer of ze ondanks de kou toch campagne voerde. Dat deed ze ook al had ze van de beloofde CDA-snert en de toegezegde SP-muts niets gezien.
Joost Vullings kopt er een ander leuk weetje in, de leeftijden van de kandidaat-raadsleden.
Op een lijst van Groen Links blijkt er een 14-jarige te staan. Wat een behoorlijk verschil is met de 92-jarige van één van de coalitiepartijen.
De stemming is nog vrolijk, Van Geel geeft Hamer een muts, er wordt wat gegrapt over het feit dat Joris Voorhoeve lid is geworden van D66.

Locale economie

Joost Vullings komt met de enorme verschillen per gemeente.
Hier gaat het over de prijzen van paspoort, de OZB en de hondenbelasting.
Kreten als “de vervuiler betaalt” en “zelf de rommel opruimen” liggen voor de hand.
Vullings merkt op dat het per gemeente ook behoorlijk scheelt en dat een tweede hond zelfs duurder is, dit in tegenstelling tot de kindertoeslag.
De OZB dan? Daar valt dan het woord bezuinigen.
Halsema ziet dat de gemeenten steeds minder geld krijgen van de overheid en nu vaker in eigen vlees moeten snijden.
Verdonk dwaalt even af, men moet maar bezuinigen op grote bibliotheken, knuffelsubsidies en zeker wég met de subsidies voor alleen allochtonen.
Pechtold ziet meer heil in het bundelen van allerlei gemeentelijke belastingen.

Bezuinigen

Om maar eens een knuppel in het hoenderhok te gooien.
Lucella moet de dames en heren soms even tot de orde roepen.
Hamer en van Geel zijn het niet eens over de termijn. PvdA denkt aan een termijn van 10-15 jaar, CDA denkt meer aan 2 kabinetsperiodes.
Deze luisteraar bedenkt dat kabinetsperiodes hier soms niet zo erg lang duren.

Lokale politiek

Joost Vullings vraagt Verdonk of ze moeite heeft met het vinden van de juiste kandidaten: totaal niet, wij (ToN) doen mee in 41 gemeenten en wij kiezen niet zomaar onze vriendjes uit wat het CDA volgens haar wel doet.
Van Geel negeert dat eigenlijk, laat weten dat het CDA 9000 kandidaten heeft. Dat is aanleiding tot wat heen en weer verwijten over betrouwbare kandidaten. Over Leers.
Vullings komt met de vraag of er dan maar professionele raadsleden moeten komen? Niemand zegt “ja”.
Men kibbelt wat verder over gekozen burgemeesters, er moeten minder bestuurslagen komen en knippen in ontwikkelingssamenwerking.

Politiek bedrijven in zware tijden

Na het luchtig tussendoortje over de poule voor het EK 2012 stappen we over op veiligheid.
Als het om veiligheid gaat gaat het ook over bezuinigen op de politie.
De lijsttrekkers zijn het geheel eens dat er meer politie op straat moet komen. Er is twijfel over de belofte van Ter Horst.

Joost Vullings gaat verder over de onzekere tijden.
Banken vallen om, pensioenfondsen zijn niet zo zeker en China wordt machtig.
De lijsttrekkers begrijpen de angst.
Rutte begint over de angst van de burger kan men het huis nog betalen? Houden we werk? Maar de mensen moeten ook weten dat de overheid geen geluksmachine is. (Goh!)
Halsema vindt dat ze eerlijk moeten zijn over wat ons te wachten staat.
Kant vindt dit soort gepraat “de geesten rijp maken” voor lastenverzwaring.

Lucella begint over de poppetjes.
Kunnen Kant en Hamer iets leren van Wilders en Pechtold?
Kant lijkt te gruwen, zij vindt beiden te liberaal en te rechts.
Bij Hamer lijken de nagels te groeien.
Het is altijd moeilijk als je in de regering zit, ze haalt nog eens even uit naar Pechtold, wijst hem op zijn eigen ondergang.

De actualiteit

Het vuur is er wel een beetje uit als het om Uruzgan gaat.
Weinig nieuws wat dit betreft.
Ze vinden elkaar wel als het om een aangepaste missie gaat. Het opleiden van agenten.

Tot slot vinden de lijsttrekkers dat dit over de gemeenteraadsverkiezingen zou moeten gaan.
Het is dat ze het zeggen want de aanleiding voor dit debat zou me anders niet duidelijk zijn geweest.
Persoonlijk vind ik het een nutteloze oefening. Dit gaat niet over de gemeentepolitiek.

Door Robbie Kammeijer

Van 12 tot en met 28 februari zal Radio 1 voor een groot gedeelte in het teken staan van de Olympische Winterspelen in Vancouver. Vanwege het grote tijdsverschil – in Canada is het negen uur vroeger dan in Nederland – zal RadiOlympia
’s avonds en in het begin van de nacht uitzenden.

Namens RadiOlympia reizen Sebastiaan Timmerman, Gio Lippens, Steven Dalebout en Edwin Cornelissen af naar Vancouver. Timmerman en Lippens verzorgen het commentaar bij het schaatsen en een ‘gesproken bijdrage’ voor in het Radio 1 Journaal ’s ochtends. Dalebout interviewt de Nederlandse schaatsequipe, Cornelissen maakt reportages en bijdragen rond de andere sporten. Ook het Radio 1 Journaal is vertegenwoordigd in het Olympisch dorp, in de personen van Mattijs van de Wiel van Ron Linker.

Het tweetal zal dagelijks een reportage maken over de Spelen. “Daarbij gaat het niet zozeer om de sportieve invalshoek, maar vooral over de verhalen eromheen,” vertelt Van de Wiel. “Er zullen Nederlandse sporters in voorkomen, maar ik vind het vooral leuk om andere dingen te laten horen dan de schaatsbaan.”

Enkele verhalen heeft Van de Wiel in Nederland al bedacht en voorbereid. “Zo zal ik bijvoorbeeld een reportage maken over de rol van de First nations in Canada.” De reportages zullen ’s ochtends uitgezonden worden rond kwart over acht in het Radio 1 Journaal. Na half negen schuift Robbert Meeder bij Lara Rense en Marcel Oosten aan, om in een half uur de prestaties van de Olympiërs in de afgelopen nacht samen te vatten.

Van de Wiel reist voor de tweede keer af naar een ‘Olympische stad’. Vier jaar geleden deed hij voor het Radio 1 Journaal verslag vanuit Turijn. “De Olympische sfeer viel daar wat tegen, de stad was er niet zo mee bezig,” vertelt hij. “Toch was het een prachtige klus, heel bijzonder en heel intensief. Ik ben erg benieuwd hoe dat in Vancouver is!”

RadiOlympia
De uitzendingen van RadiOlympia zullen ’s avonds en ’s nachts geprogrammeerd zijn rond het schaatsen. “Maar uiteraard zullen we ook in actie schieten als er Nederlanders bijzondere dingen gaan doen in bijvoorbeeld het snowboarden, het bobsleeën en het shorttracken,” vertelt verslaggever Gio Lippens. “Schaatsen is echter dominant, omdat dat voor ons land by far de belangrijkste sport is op de Winterspelen.”

Tijdens de vorige Zomerspelen in Peking, werden de uitzendingen van RadiOlympia ter plekke gemaakt, met een redactie en presentator ter plekke. Dit keer komen de uitzendingen niet vanuit Vancouver, maar zullen presentatoren Jurgen van den Berg en Tom van ’t Hek plaatsnemen achter de microfoon in de studio in Hilversum.

Voor Gio Lippens zijn deze Spelen zijn eerste Winterspelen. “Vanaf Seoul in 1988 heb ik alle Zomerspelen live meegemaakt, maar dit is iets nieuws,” vertelt hij. “Het is spannend en uitdagend. Maar toch een stuk kleinschaliger dan de Zomerspelen.” Lippens ervaart de Spelen als een hoogtepunt als verslaggever. “Het gaat echt ergens om, de spanning bij de deelnemers is een stuk groter dan bij een WK of een ander toernooi.”

Kansen
Vier jaar geleden wonnen de Nederlandse sporters in Turijn negen medailles. Drie gouden, twee zilveren en vier bronzen plakken werden meegenomen naar Nederland. Dit keer zijn vooral de verwachtingen rond schaatser Sven Kramer hooggespannen, de slogan ‘Svencouver’ komt veelvuldig voorbij. “Ik ben erg benieuwd of hij aan alle verwachtingen kan voldoen,” relativeert Lippens. “Het zou ook allemaal wel eens heel anders kunnen lopen, dan wordt verwacht.”

“Stel nou dat hij wordt geklopt op de vijf kilometer op de allereerste dag van de Spelen. Dan is het heel lang wachten tot de tien kilometer en ook daar zou een verrassing niet uit te sluiten zijn.” Op de langste afstand ziet hij Bob de Jong als kanshebber. En ook de ploegenachtervolging is nog niet in the pocket: “Stel dat de Nederlandse achtervolgingsploeg, niet in de sterkste bezetting, in de halve finale op de Amerikanen stuit? Ook al schaatst Davis niet mee, het zou toch wel eens bij brons kunnen blijven. En dan staat Kramer ineens met lege handen.”

Toch heeft Lippens nog hoop: “Ik zeg niet dat het gebeurt. Ik hoop zelfs dat het niet gebeurt, maar het maakt het allemaal wel extra interessant.” Hij durft geen voorspelling te doen over het aantal medailles in Vancouver. “In de glazen bol kunnen we gelukkig geen van allen kijken.”

De Olympische Spelen worden vanzelfsprekend ook door de NOS uitgezonden op televisie: dagelijks vanaf 19.00 uur op Nederland 1. Ook teletekst en internet staan in het teken van de Spelen. Voor het eerst is het zelfs mogelijk om door een SMS’je van de NOS gewekt te worden, om niets te missen!

‘Hooyo Ma’aan, de dag dat ik vrouw werd’ is een voorstelling van vier Somalische vrouwen over vrouwenbesnijdenis. Naar aanleiding van een conclusie van het kenniscentrum Pharos (Migraten laten hun dochters minder snel besnijden als ze weten dat vrouwenbesnijdenis verboden is), bekeek verslaggever Karin Alberts met Marja Exterkate van Pharos de voorstelling.

In de reportage een aantal fragmenten uit de voorstelling. Een vrouw vertelt dat haar nichtje familie op bezoek kreeg, uit Somalië. Ze moest besneden worden. “Een nieuwe jurk, schoenen, nieuwe sieraden,” zo werd ze overgehaald. “Alles erop en eraan.” Op het aanrecht is het nichtje besneden. “Mijn nichtje heeft drie weken niet buiten kunnen spelen.”

Het is een ‘prachtige, maar ook krachtige voorstelling’, volgens Exterkate. “De vrouwen speelden goed vanuit hun achtergrond.” Negatieve gevolgen komen ook in de voorstelling aan bod. Niet meer kunnen plassen, niet meer kunnen knuffelen. Naar aanleiding van die zin die meisjes overtuigt. “Ik ga jou vrouw maken vandaag.”

Volgens Alberts is de zin “Ik weet eigenlijk niet hoe ik ermee om moet gaan” één van de kernzinnen.  Volgens Marja Exterkate komen de psychische en sociale gevolgen inderdaad in het stuk sterk naar voren. Maar het is een gemis dat dat in trainingen wordt overgeslagen. “Mensen hebben het er niet over, ze zwijgen.”

‘Hooyo Ma’aan, de dag dat ik vrouw werd’ is te zien bij het Rotterdams Wijktheater. De ‘reportage waar je stil van wordt’ te beluisteren op de site van de NOS.

Wesley Sneijder, ooit begonnen bij de Utrechtse voetbalclub DHSC (DOS), heeft een groep enthousiaste kinderen, hun ouders en trainers enorm blij gemaakt. Toen hij in Utrecht een kijkje nam, nodigde hij ze allemaal uit om bij hém (bij Inter Milaan) een kijkje te komen nemen!

Bert van Slooten praat met de enthousiaste trainer van de ‘E’tjes’, Ortwin Vieira. “Een prachtige voetbalnaam,” breekt Van Slooten direct het ijs. Een begin van een ontspannen en gespannen gesprek. Ontspannen omdat beide heren lekker op dreef zijn, maar gespannen omdat zo’n snoepreisje Vieira wel wat doet. “Over een uur vliegen we!”

Vieira vertelt dat Sneijder vaker komt kijken en dat hij vond dat de E1 goed voetbalde. “Jullie waren lekker aan het ballen!” vat Van Slooten samen. Sneijder vliegt nu zelfs met de pupillen mee naar Milaan. “Oh, ik dacht dat een prof voor een wedstrijd moet uitrusten!” roept Van Slooten quasi-verbaasd. Maar ja, Sneijder is geschorst voor de eerstkomende wedstrijd…

De jongeren zijn “helemaal gek ervan” en vinden het een “hele happening”, volgens Vieira. Er wordt zelfs een toernooitje gespeeld in Milaan. Maar, oppert Van Slooten, vindt de KNVB dat niet erg? Maar nee, afgelopen woensdag hebben de E’tjes al een wedstrijd gespeeld. “Onze eerste wedstrijd in de hoofdklasse, met 4-1 gewonnen van Sporting’70!” vertelt Vieira enthousiast.

“En straks internationaal gelauwerd!” besluit Van Slooten.

En als we dan toch in het verleden zitten graven: nieuws uit Denemarken over *de* cartoon van vijf jaar geleden. Want pas nu blijkt dat we die al die tijd verkeerd hebben begrepen, vertelt Dirk Evers.

In een interview onthult cartoonist Kurt Westergaard vandaag dat de man met de bom-tulband helemaal niet de profeet Mohammed uitbeeldt. “Het is een type terrorist die iemand van Al-Qaida zou kunnen zijn.” Wat nogal vaag klinkt, maar uiteindelijk wel begrijpelijk is, als je die zin een paar keer herkauwt. De tekening is bedoeld “om duidelijk te maken dat religie kan leiden tot geweld”.

“Waarom zegt hij dat nú pas?” vraagt Bert van Slooten. Dat lijkt misschien zo, maar Westergaard heeft het in elk geval al in twee eerdere interviews uitgelegd, en heeft het, volgens eigen zeggen, altijd beweerd. Alleen had de wereld – en met name de moslimwereld – daar toen geen boodschap aan. “Kennelijk vonden de media dat destijds niet interessant.” De bedreigingen, hele en halve aanslagen hebben er in elk geval niks mee te maken, want daardoor laat Westergaard zich niet klein krijgen, zei hij in hetzelfde interview.

Klein nieuws in 2010. Maar in 2005 zou het groot nieuws geweest zijn – als iemand het toen had willen horen.

Ook vandaag nog geen witte rook boven Den Haag. Het kabinet heeft nog geen definitieve – en vooral eensgezinde – reactie op het rapport van de Commissie Davids.
Waarom het zo lang duurt, wil Bert van Slooten weten van Wilco Boom. Het antwoord is verrassend eenvoudig. “Ze zijn er nog niet uit.”

Nu is dat ook niet zo vreemd, vindt Wilco. Want destijds – in 2002, toen besloten moest worden of Nederland de Amerikaanse inval in Irak zou steunen – stonden CDA en PvdA lijnrecht tegenover elkaar. De PvdA ziet zich gesteund in het rapport van de commissie en wil dat ook graag in de reactie laten doorklinken. Het CDA heeft wat last van geknakte ego’s en gedeukte imago’s.
Natuurlijk verwoorden de partijleiders dat iets anders. Balkenende benadrukt dat het “een omvangrijk rapport is met veel invalshoeken, dat kritisch moet worden bekeken.” Over de verschillende standpunten van destijds heen “moeten we elkaar in de ogen kijken – en dat doen we ook.” Bos vindt het “moeilijk om een debat van zeven jaar te beëindigen op een manier waar iedereen tevreden mee is. Maar we zijn vastbesloten om eruit te komen.”

Dat zou dan volgende week moeten gebeuren. Nog bijtijds genoeg om Balkenende met een gerust hart naar Vancouver te laten vertrekken om onze schaatsers toe te juichen, vraagt Bert bezorgd. Die hoopt daar wel op. “Maar als staatszaken mijn aandacht nodig hebben, gaan die uiteraard voor.”

Tja. Het blijft natuurlijk moeilijk om te erkennen dat je ooit een verkeerde beslissing genomen hebt…

R1J en twitter.
Tis eigenlijk een flutbericht, dat later volgt, maar Bert van Slooten heeft er een flitsende begintekst omheen gebouwd.
Een ‘ekspieriement’ (BvSl) van 5 Franstalige radiojournalisten. Een week lang opgesloten met alleen twitter en Facebook. Zouden ze zo iets van het werkelijke nieuws tot zich krijgen?
“Ik lees net zelf op twitter” maakt de presentator ons lekker “dat Wouter Bos heeft gezegd dat Sven Kramer ook zonder de aanwezigheid van de MP zijn medailles in ontvangst kan nemen” (Bos zei het ietsje anders). En ook al op twitter: dat AZ een nieuwe sponsor heeft.

Roger Strijland vertelt wat de journalisten ondermeer lazen en hoe ze het interpreteerden. Ten onrechte geloofden ze (bijna) dat Sarkozy een pizzaoven in het presidentiële vliegtuig had laten bouwen. Ook ontstond verwarring over een harde knal bij Lille waar een jachtvliegtuig door de geluidsmuur was gegaan.
Maar voor we nu al te hard *haha* doen: De Canadese Janic Tremblay vernam via twitter dat een tegenstander van Poetin na deelname aan een demonstratie was gearresteerd. Die informatie kreeg hij bevestigd en het leverde hem een scoop op. Door de censuur zou dat nieuws waarschijnlijk niet (snel) op een andere manier naar buiten zijn gekomen.

“Je kunt je dus niet alleen op twitter verlaten” concludeert Bert van Slooten wat ik een merkwaardige conclusie vind aangezien onze correspondent net een vb heeft genoemd waar een twitter-tip wel degelijk iets opleverde. En bovendien: op welke ándere tip kun je je dan wel alleen verlaten? Je moet toch alles checken en double-checken?

Het hangt er ook vanaf, zegt Roger Strijland (en ik denk: dat haalt je de koekoek) wie in je netwerk zitten. Als dat ‘ik drink koffie’-navelstaarders zijn zal het wereldnieuws aan je voorbij gaan. En (interessanter): je loopt het risico dat mensen in jouw netwerk je ‘nieuws’ sturen waarvan zij vermoeden dat het voor je interessant is en zo gaan filteren.

“Roger, wat is de laatste tweet die jij hebt verstuurd?” sluit Bert van Slooten leuk af.
Roger Strijland twittert niet. Bert van Slooten zelf wél. En die had enkele minuten eerder dit verstuurd als laatste tweet. Ter info: @DouweMC is z’n puberzoon die bij de plaatselijke radio plaatjes draait.

Hartstikke zielig Filiaal vanochtend van Joris van de Kerkhof.
Niet oog in oog met geiten. Omdat waar ze een paar weken geleden nog in de schuur in Middelbeers stonden, ze nu zijn geruimd.
“Als u erover spreekt, kijkt u er ook de hele tijd naar (waar ze stonden dus), maar ze zijn er niet.” Het is een zin in het Filiaal waarin de vader van deze 26-jarige boer Ties door de emoties niet uit zijn woorden kan komen en moeder Rian, óók geëmotioneerd maar heel helder, vertelt over hoop en wanhoop en verdriet.

De aanleiding voor het Filiaal was niet het rouwen om de dieren en het leven dat was. Het was een vandaag te verschijnen rapport van LTO dat geld wil voor de gedupeerde geitenhouders. Uit een door de overheid te creëren Fonds. Omdat een bedrijf waar de helft is geruimd terwijl niet mag worden aangekocht en gefokt zeker twee ton schade lijdt en als het langer duurt misschien wel een half miljoen. Vertelt redacteur gezondheidszorg Rinke van den Brink.

Waarna minister Verburg amper een half uur later de ev. hoop al de bodem in mept. Ten eerste gelooft ze de cijfers niet. En de sector mag blij zijn als ze zo goed is binnen afzienbare tijd te onthullen wanneer ze weer mogen herbevolken en dekken.
Nu Marcel Bril de minister toch spreekt: wat vindt ze ervan dat de Kamer niet wil dat de bokken en rammen worden geruimd. Verburg: “Ik bezin me.” Maar ze begrijpt “de behoefte van ondernemers om hun genetische schatkamer te bewaren”.
En die rechter die vond dat je ‘besmetting’ niet kan vaststellen door melktankonderzoek? Blijft dat onderzoek volgens de minister toch betrouwbaar genoeg?
“Ja.” Klinkt het afgemeten.
Als Gerda Verburg ergens voor of tegen gaat, gáát ze.
Jammer dat ze dat nooit doet tbv dierenwelzijn.

Cynisch, met een knipoog, kritisch, gewoon ontzettend goed.

Oekraïne kiest aanstaande zondag een nieuwe president. Aanleiding voor correspondent Kysia Hekster om een kijkje te nemen bij collega-radiostation Era. Met de hoofdredacteur praat zij of Era alles kan zeggen, of de persvrijheid net zoveel vrijheid gunt als in Nederland.

Volgens de hoofdredacteur kan hij alles uitzenden: “En ik hoop en verwacht dat dat ook na de verkiezingen zo blijft.” Maar alle vertrouwen heeft hij niet, blijkt later: “Ik ben realistisch, dus ik weet dat het terugdraaien mogelijk is.”

Vijf jaar geleden, na de ‘Oranje-revolutie‘ was de 36-jarige man overtuigt van de vooruitgang die geboekt zou woerden. De vooruitgang bleef uit, de hoofdredacteur teleurgesteld achter latend.

Van de verkiezingen verwacht de man weinig: hij kan weer kiezen uit dezelfde mensen die vijf jaar geleden op het stembiljet stonden. “Politiek en econonomisch is het een ander verhaal: beloftes zijn niet nagekomen.” Toch is hij blij met de menings- en persvrijheid die er op dit moment is: “Oekraïne is het topland van de voormalige Sovjetunie voor journalisten en ons publiek.”

Zondag zijn de verkiezingen en wordt de nieuwe president gekozen. Wie dat wordt, maakt volgens de hoofdredacteur niet uit. Maar zij kunnen het al uitzenden, en dat is volgens mij al prachtig!

Vanochtend een reportage van de Limburgse omroep L1 in het Radio 1  Journaal. In de stad Roermond staan er vijftig vrouwen op de kieslijst van de gemeenteraads-verkiezingen, ongeveer dertig procent van alle mogelijke nieuwe raadsleden. En wat doe je dan als vrouwen? Dan neem je een schitterende single, mét clip op…

Volgens een van de ‘zangeressen’ zien de kiezers de kwaliteit van de vrouwen niet. “Er zijn te weinig vrouwen in de politiek. En wat we ook willen laten zien, is dat politiek leuk is!” Een ander noemt het lied een ‘vrolijk swingend lied dat blijft hangen’. Daar kan ik ze geen ongelijk in geven. Maar meer dan ‘Kijk dan uit je doppen!’ kon ik niet verstaan, terwijl het deuntje toch véél te vaak is laten horen.

Niet iedereen zingt even goed. “Dat was niet helemaal zuiver, maar dat wordt wel gladgestreken,” zegt de verslaggever enthousiast, nadat hij een heel couplet zónder aanpassingen heeft laten horen. “Ik heb lang geleden wel eens gezongen, maar heb teveel misbruik van mijn stem gemaakt,” denkt de politicus zonder x-factor. “Misschien komt dat wel door de politiek!”

‘Kijk dan uit je doppen’? ‘Luister eens even goed’ en wees ervan overtuigd dat je dit je kiezers niet aan kan doen… Of gaat Roermond volgende week tijdens carnaval op dit nummer uit z’n dak?

Zo tussen de berichtjes van te weinig strooizout en commissieperikelen hoor ik een mooie kleine reportage van Wouter Zwart, correspondent in China.
Hij vertelt ons het verhaal van twee Chinese mannen die onlangs elkaar onofficieel het ja-woord gaven. Onofficieel omdat China het homohuwelijk nog niet erkent.

We horen de heren in kwestie, Zeng en Pan. Met de bruiloftsmars nog op de achtergrond klinkt er toch ook leed in hun stemmen.
Men is er op het Chinese platteland nog niet aan toe. Hoe kan dat nu? Twee mannen die trouwen? Zal de één wel transseksueel zijn. Of men de broek even wil laten zakken.
Hun moedige actie werd een nationale discussie. Er zijn voorstanders die hun gelukwensen stuurden.
Echter ook veel minder vriendelijke tegenstanders die hen vies, irritant en pervers noemen.
Tegenstanders zijn te verwachten, maar ze worden emotioneel als ze vertellen over de reacties van hun familie.
Een vader die hen niet meer wil zien, een broer die hen naar een gesticht stuurde en een geblokkeerde bankrekening. Tranen in de stem.

Deze twee mannen houden van elkaar, ze willen niet provoceren, ze willen acceptatie.
Ik hoop voor hen dat de wet wat soepeler gaat worden. Er zijn reeds wat stapjes gemaakt.
Tot 1997 was sodomie verboden, en in 2001 heet homoseksualiteit niet langer meer een psychische ziekte.

Wat ik toch bizar vind is dat men vorig jaar met veel bombarie en pers in datzelfde China twee in pakjes gestoken pinguïns liet “trouwen”.
Twee homofiele pinguïns.

We zijn 3 weken en 39 verhoren verder. Ik heb het hier over commissie-De Wit.
Vandaag moest Nout Wellink voor de tweede keer verschijnen, later gevolgd door Wouter Bos.

We horen Peter Blok en Wouter Bos. Die laatste liet duidelijk weten dat Rijkman Groenink niet moest zeuren. Geen gezeur over hoe ABN AMRO ten prooi viel aan het banken trio. Volgens Bos zette Groenink de bank zelf in de etalage.
Bos haalt verder uit: er zitten nu veel mensen met afschuwelijk veel geld thuis. Het is de schuld van de raad van commissarissen, de raad van bestuur. Die hebben er een potje van gemaakt.
Zij hebben een kroonjuweel verkwanseld.
Heeft Wouter Bos Balkenende goed geïnformeerd? Jazeker, en dat is ook zijn antwoord op de vraag of Wellink alles heeft gedaan wat hij doen kon en moest.
Peter Blok geeft een kleine inkijk in de hoop van de PvdA. Zij willen te boek staan als de partij die de banken wist te redden.
Al dat geld dat er werd ingestoken? Veel is er al terug met behoorlijk wat rente. Hoeveel het is horen we niet.

Later in de uitzending komt André Meinema met een verslag.
De rode draad van dit alles? Het door de commissie te schrijven rapport.
De schuldvraag, wie heeft er schuld aan die niet zo handige verkoop, en aan de ellende met Icesave?
De politiek wijst naar de bankiers, de bankiers wijzen naar de politiek.
Is er wel genoeg kennis van zaken bij de leden van de commissie?
We krijgen de verzekering dat die goede adviseurs hebben.
Meinema heeft het over weinig mooie gesprekken, de vragenlijstjes, het is te braaf, te schools.
De politiek dient ook de hand in eigen boezem te steken.

Als Meinema dan in gesprek is met Wellink horen we weer die sussende toon.
Of de verklaring van geen bezwaar niet te makkelijk is afgegeven?
Dat vindt Wellink niet, gezien de kennis van toen. Hij wilde niet zozeer dat de verkoop doorging, zocht naar een objectiveerbaar gaatje. Hij vond het niet. Men kan zich niet door gevoelens laten leiden.
Meinema wil weten wie welke verantwoordelijkheid draagt, waar die van Wellink ophoudt en die van Bos begint.
Wellink is stellig, ze hebben samen getekend, al was het soms vanuit een andere invalshoek, ze hadden elkaar gevonden.
Bos en Wellink vallen elkaar niet af, dat is wel duidelijk.

Icesave komt ook nog even langs. Had hij (Wellink) niet eerder op de rem moeten trappen? Kon niet, als een Europese bank zegt “we komen eraan” kun je er weinig tot niets tegen doen.
Meinema wil nu weten wat Wellinks grootste frustratie is. Dat hij maar niet kan uitleggen dat de toezichthouder gelijk alle schuld krijgt, dat men voor het gemak de andere partijen vergeet.

Worden we dan ietsje wijzer van Wouter Bos? Lucella Carasso heeft hem aan de telefoon. Ze vraagt hem wat hij vindt van Wellinks verweer? Dat het goed was dat Wellink nu ook eens even mocht terugblazen.
De naam Groenink is genoeg voor irritatie bij Bos. Vooral diens opmerking over de weggegooide 30 miljoen.
Nee, dan hoe het met het deel van ABN in handen van RBS is afgelopen. Dat is pas weggegooid geld, wij, de belastingbetalers moeten blij zijn dat we daar niet voor moeten betalen.
Bos had enige lovende woorden voor één topman van ABN AMRO, de toenmalige president-commissaris Arthur Martinez. De man die toegaf dat het bestuur van de bank heeft gefaald. Is toch bijna hetzelfde als “sorry”.

Voorlopig is het even afgelopen met het zwarte pieten, het schoonvegen van het eigen stoepje.
Wellink deed alles wat ie moest doen, Bos was nog geen minister toen de ABN begon af te brokkelen en de rest? Dat zijn wellicht die mensen die met afschuwelijk veel geld thuis zitten.
Nu is het wachten op een eindrapport.

“Hebben jullie zo weinig vertrouwen in het Nederlandse gevangeniswezen,” valt Lara Rense met de deur in huis bij Jos vander Velpen, voorzitter van de ‘Vlaamse Liga voor Mensenrechten’. “In Nederland is een gevangenis een paradijs, in België zitten we nog in de Middeleeuwen,” zegt hij. “Gevangenen komen in éénpersoonscellen met een tv en magnetron.” Rense: “Klinkt goed!”

Belgische gevangenen worden overgeplaatst naar Tilburg, wat voor de Franstalige tak van de Vlaamse Liga voor Mensenrechten reden is om naar het Belgische Constitutionele Hof te stappen. “Wat telt is het bezoek van familie en een advocaat,” vertelt Vander Velpen. “De afstand naar Tilburg kan een probleem worden, aangezien de gedetineerden uit heel België komen.”

Correspondent Wessel de Jong wist eerder te melden dat de gevangenen vrijwillig naar Tilburg verhuizen, dus Rense wil weten wat het probleem is.  “Uit een kleine opiniepeiling blijkt dat de helft van de gevangenen het niet ziet zitten,” weet Vander Velpen. Maar Rense houdt vol: “Vrijwillig, maar later toch inzien dat ze het niet zien zitten?” Vander Velpen komt er niet uit, en houdt het er maar op dat ‘onbekend onbekend is’.

Het mogelijk minder vaak op bezoek kunnen komen van familie en advocaten is niet het enige probleem. “Cipiers zijn in Nederland beter geschoold, maar spreken de Franse taal niet,” weet Vander Velpen. “Dus dan kunnen de gevangenen niet aangeven dat ze moeten plassen?” reageert Rense scherp. “Het gaat ook om een ander punt, mevrouw,” gaat de Belg verder, die zich niet voor de tweede keer van de wijs laat brengen. “Wat de gedetineerden willen is vrijkomen. Daarvoor is een reclasseringsplan nodig.” En daarvoor moet gecommuniceerd worden, wat lastiger is in Tilburg.

“Ik zet alles op alles om de autosnelwegen open te houden,” zegt Verkeersminister Eurlings tegen verslaggever Michiel Breedveld. “Ik wil er alles aan doen om te voorkomen dat snelwegen zoals in Duitsland dicht moeten gaan.” Waat gaat het over? Uiteraard: gladheid en zout. Wat is uw boodschap? “Allereerst: rij voorzichtig.”

De minister noemt de situatie een ‘heel extreem probleem’. “Sinds 17 december is het continu vriezen en dooien,” beargumenteert hij. “Dus continu strooien, waarna het zout door de regen weer wegstroomt.” Er is de afgelopen weken al twee keer zoveel gestrooid als normaal in een heel jaar, zet Eurlings zijn betoog kracht bij.

Maar de jongste bewindsman is niet te oud om te leren: “Volgend jaar moeten we meer zout op voorraad hebben. Ik zal alles op alles zetten om meer zout te hebben. Ik heb in twee weken tijd al de helft binnen gekocht wat ik normaal in een heel jaar koop. Ik zit op een zodanig niveau dat ik alles moet houden om mijn snelwegen open te kunnen houden.” Met ‘zijn’ snelwegen zit het dus nog wel even goed.

Hoewel, wat als het nog weken blijft sneeuwen? “Dan kan ik niet garanderen dat alle autosnelwegen openblijven.” Vandaag is er geen reden om ons zorgen te maken. Sterker nog: ANWB’ster Jolanda van der Velden roept om kwart voor zeven uit: “Ik mis de hectiek!” Lara Rense gelooft haar oren niet: “Is het nergens glad, Jolanda?”

Verslaggever Joris van de Kerkhof stond de hele ochtend in ’s Hertogenbosch. “Ik kan het op de fiets doen allemaal,” riep hij blij uit even na zes uur. ’s Hertogenbosch is namelijk ‘zijn’ stad, dus vervulde hij vanochtend ook de functie van VVV’er.

“Ik ga langs politici fietsen,” kondigde Van de Kerkhof aan. Er moet namelijk bezuinigd gaan worden, ook in Den Bosch. De vraag is dan: speelt dat een rol in de verkiezingsgprogramma’s van 3 maart? Nee, blijkt uit een onderzoek van NOS Net. “Het is natuurlijk geen sexy onderwerp,” weet Rense, waarna Van de Kerkhof het een en ander uitlegt. En hij komt tot dezelfde conclusie: “Als je het zo uitlegt, is het helemáál geen sexy onderwerp…”

Boterham
Toch voelt hij in de uitzending lijsttrekkers, raadsleden en een wethouder aan de tand. Te beginnen bij de CDA-lijsttrekker. “Ik sta nu voor z’n voordeur,” duwt hij luisteraars op het puntje van hun stoel (of bed). “Het is overal donker, maar bij één huis brand licht. Ik zie een poster op het raam, met de lijsttrekker. Hij ziet er wel olijk uit. Hij eet nog z’n boterham en als hij luistert moet hij nu uit het raam kijken.” Dat doet hij niet…

Om kwart voor zeven zit Van de Kerkhof met de 28-jarige lijsttrekker aan tafel. “Dat is wel redelijk uniek ja, ik vind het een grote eer en wil er voor gaan,” beargumenteert hij als de ‘Filiaalhouder’ hem op zijn leeftijd wijst. Al snel komt Van de Kerkhof ter zake. “Ja, ja, stem op ons, maar het wordt wel minder.” Dat is nou niet de beste verkiezingsleus, dat ziet ook Jan-Hein van Beers. “Maar er zullen forse keuzes gemaakt moeten worden.” Hij wil meer efficiency in het gemeentelijk bestuur: digitalisering en minder ambtenaren: “Op dit moment hebben we die niet nodig.”

Terugluisteren
“Wat staat er vandaag op het programma?” vraagt Van de Kerkhof na afloop van het gesprek. Van Beers schijnt mediatraining te hebben. “Dat heb ik nog niet gehad, dus ik hoop dat dit goed is gegaan,” grapt hij. Van de Kerkhof adviseert hem het gesprek terug te luisteren op NOS.nl.

“Durven ze het aan?!” vraagt een nieuwsgierige Rense na negen uur. Joris van de Kerkhof maakt de balans op:  “De CDA en VVD willen het wel aangeven, maar weten niet hoeveel er bezuinigd moet worden.” En er worden vraagtekens geplaatst door de ‘Filiaalhouder’: zouden die maatregelen niet sowieso genomen worden?

Joris van de Kerkhof heeft in drieënhalf uur z’n kilometers wel gemaakt, ik m’n luisterminuten. En als m’n eerste voor het Fanlog beluisterde Filiaal de toon heeft gezet voor de Filialen die nog komen gaan: ik teken!

“Na, ik weet het niet hoor!” Lara Rense is niet overtuigd door het bericht dat het nummer ‘Down Under’ van de Australische band ‘Men at Work’ plagiaat is. Het ‘fluitriffje’ zou gebaseerd zijn op een Australisch kinderliedje! De producent van ‘Kookaburra Sits in the Old Gum Tree’ eist nu veertig tot zestig procent van de opbrengst van ‘Down Under’. Rense: “Plagiaat of niet, het blijft een lekker nummer!”

Hij zat “zelfbewust maar niet arrogant” tegenover de commissie, zag André Meinema. Vandaag was het de beurt aan oud-ABN-topman Rijkman Groenink om zijn visie te geven op het ontstaan van de financiële crisis. En daarbij was hij niet te beroerd om ook de hand in eigen boezem te steken.

Achteraf bekeken vindt hij dat hij had moeten opstappen toen in het voorjaar van 2007 *zijn* ABN-Amro werd opgekocht door “het trio” (Fortis, Royal Bank of Scotland en Banco Santander). Het bod dat zij uitbrachten was belachelijk hoog en ging de draagkracht van Fortis te boven en ze staken niet onder stoelen of banken dat ze van plan waren de bank op te splitsen. Daar was Groenink fel op tegen. “En daar had ik niet de verantwoordelijkheid voor moeten nemen,” zegt hij nu.

Hij begrijpt nog steeds niet dat DNB en/of minister Bos geen stokje voor de overname hebben gestoken. Want dat was eigenlijk heel gebruikelijk. DNB wist wat er ging gebeuren, want Groenink zelf had gemeld dat opsplitsing van ABN-Amro dreigde na de – vijandige – overname. “Geen hard verwijt,” aldus Andre, “maar wel een subtiele opmerking in de richting van toezichthouder en overheid.”

Later in de uitzending mag ook Peter Blok nog verslag uitbrengen over de verhoren van vandaag door de Commissie De Wit. Maar iets nieuws horen we dan niet meer.  Of het moest zijn dat morgen de laatste zittingdag is, waarop Nout Wellink nog eens mag komen opdraven. En misschien heeft die na vandaag nog wel een en ander uit te leggen…

Minister Eurlings moet het dossier ‘OV-chipcard’ maar overnemen van staatssecretaris Huizinga. Dat vinden VVD en SP althans. Zij vinden Huizinga te afwachtend en passief om van het project een succes te maken, zo hoorde Michiel Breedveld tijdens het kamerdebat van vanmiddag

“De problemen rond de chipcard lopen al heel lang, slepen zich van maand tot maand, van jaar tot jaar. Die problemen moeten voortvarend worden aangepakt,” vindt VVD-er Charlie Abtroot. En omdat de spoorwegen – waar de invoering van de nieuwe elektronische kaart ook verre van vlekkeloos verloopt – tóch al onder Eurlings vallen, is het niet onlogisch dat hij zich met het hele dossier gaat bezighouden. Dat voorstel werd verwoord in een motie, die door andere partijen werd gekwalificeerd als “een flauwekulmotie”. Als je geen vertrouwen (meer) hebt in een staatssecretaris, moet je ook het lef hebben om een motie van wantrouwen in te dienen, vinden ze. Een meerderheid was er dan ook niet voor te vinden: alleen VVD, SP, PVV en Rita Verdonk stemden vóór.

Huizinga zelf vindt de kritiek “moeilijk te begrijpen. Onder mijn regie is de OV-chipcard ingevoerd.” Natuurlijk waren er problemen, maar inmiddels loopt het allemaal soepel en is het systeem vooral klantvriendelijk, denkt ze.
Het is ook wel erg makkelijk om vanaf de zijlijn van alles *vinden*. “Eerst riep iedereen: ’schiet op met die invoering’ en later hoorde ik overal ‘hoho, niet zo snel!’ Als ik overal naar geluisterd had, was de chipcard er nooit gekomen. En bij zo’n groot project is werkendewijs leren de enige manier om er een succes van te maken.”

Een heel klein stormpje in een glaasje water. Niet ongewoon, met verkiezingen in het vooruitzicht…

Hoogleraar taalwetenschap Helen de Hoop vindt het niet storend, het gebruik van ‘hun’ als onderwerp van een zin. Aanstaande zaterdag houdt ze aan de Radboud Universiteit in Nijmegen een lezing over de populariteit en het succes van dit Cruyffiaanse taalgebruik.

“Hun” is effectief, vindt ze. In welke voor het ook gebruikt wordt – als bezittelijk voornaamwoord, lijdend voorwerp of (o gruwel) onderwerp – het verwijst altijd naar mensen. En dat schept duidelijkheid. Als iemand zegt “moet je hun zien” of “hun kunnen je wel helpen”, weet je dat je niet naar bomen of auto’s hoeft te zoeken, maar dat mensen zijn bedoeld.
Hoe dat “hun” er zo onstuitbaar in is geslopen, vraagt Lucella Carasso zich af. Ook dát weet De Hoop. In veel dialecten werd vroeger “hullie” gebruikt, als onderwerp én als bezittelijk voornaamwoord. Mensen die naar de grote stad trokken, merkten dat dat woord als boers en onbeschaafd werd gezien en zochten een alternatief. Dat werd “hun”. Van oorsprong een bezittelijk voornaamwoord, maar door de ‘buitenlui’ ook meteen maar als onderwerp ingezet. En vervolgens populair geworden.

De opmars lijkt niet meer te stuiten. Hoewel het Groene Boekje het nog steeds als ‘fout’ ziet. Of in elk geval als ‘minder gewenst’.
Ik weet het… taal is een levend iets, altijd in beweging, altijd veranderend. Maar ik blijf het een gruwel vinden.